Sagadat Nurmagambetow
Сағадат Қожахметұлы Нұрмағамбетов

Sagadat Nurmagambetow (2009)
generał armii
Data i miejsce urodzenia

25 maja 1924
Kosym, Kazachska ASRR, RFSRR, ZSRR

Data i miejsce śmierci

24 września 2013
Ałmaty, Kazachstan

Przebieg służby
Lata służby

1942–1995

Siły zbrojne

Armia Czerwona
Armia Radziecka
Siły Zbrojne Republiki Kazachstanu

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia

Sagadat Kożachmetuły Nurmagambetow (kaz. Сағадат Қожахметұлы Нұрмағамбетов; ur. 25 maja 1924 w Kosymie, zm. 24 września 2013 w Ałma-Acie) – kazachski i radziecki wojskowy oraz polityk. Uczestnik II wojny światowej. Generał porucznik Armii Radzieckiej oraz generał armii Sił Zbrojnych Republiki Kazachstanu. Minister obrony Republiki Kazachstanu w latach 1992–1995. Bohater Związku Radzieckiego oraz Narodowy Bohater Kazachstanu.

Życiorys

We wczesnym wieku został sierotą. Rodziców zastąpił mu jego starszy brat Sagit, który zginął podczas II wojny światowej w walkach o obronę Pskowa.

Ukończył szkołę siedmioklasową z internatem. Później pracował jako kierownik czytelni w kołchozie. Po agresji Niemiec na ZSRR chciał zgłosić się do wojska, jednak z racji młodego wieku został zatrudniony jako urzędnik w wojskowym urzędzie rekrutacyjnym. W 1942 został powołany w szeregi Armii Czerwonej. Skierowano go do szkoły wojskowej piechoty w mieście Kuszka w Turkmeńskiej SRR. Po jej ukończeniu, w kwietniu 1943, został wysłany na front wschodni. Był dowódca kolejno: plutonu, kompanii oraz batalionu karabinów maszynowych. W 1944 wstąpił do WKP(b). Brał udział w wyzwalaniu spod okupacji niemieckiej Kraju Krasnodarskiego, Ukrainy, Mołdawii, zachodniej Białorusi oraz Polski walcząc w składzie 4 Frontu Ukraińskiego i 1 Frontu Białoruskiego. Jako kapitan wyróżnił się wyjątkowym męstwem podczas operacji wiślańsko-odrzańskiej. 14 stycznia 1945 dowodzona przez niego kompania sforsowała Wisłę w rejonie wsi Wyborów, następnego dnia sforsował Pilicę niedaleko Warki, zadając duże straty Niemcom. Za swoje zasługi otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego. Wiosną 1945 brał udział w operacji berlińskiej, jego batalion zdobył budynek Kancelarii Rzeszy.

Od czerwca 1946 do listopada 1949 studiował w Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego. Został następnie dowódcą pułku piechoty, później sprawował funkcję inspektora zarządu instytucji wojskowo-edukacyjnych. Od 1951 był starszym oficerem w dziale operacyjnym kwatery głównej Turkiestańskiego Okręgu Wojskowego. W 1954 objął stanowisko dowódcy pułku strzelców zmotoryzowanych. Od 1958 do 1961 był szefem sztabu dywizji strzelców zmotoryzowanych.

W 1962 został mianowany szefem sztabu obrony cywilnej Kazachskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. W 1964 otrzymał awans na stopień generała majora. W latach 1969–1981 i 1984–1989 był zastępcą dowódcy Środkowoazjatyckiego Okręgu Wojskowego. W 1974 awansowany na stopień generała porucznika. W latach 1981–1984 sprawował funkcję I zastępcy Południowej Grupy Wojsk. Ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR.

W latach 1971–1994 zasiadał jako deputowany w Radzie Najwyższej Kazachskiej SRR oraz w Radzie Najwyższej Kazachstanu (od 1991). W 1989 został przewodniczącym Kazachskiej Republikańskiej Rady Weteranów Wojny, Pracy i Sił Zbrojnych oraz Komitetu Rady Najwyższej Kazachskiej SRR ds. osób niepełnosprawnych i weteranów wojskowych. W październiku 1991 został wyznaczony na urząd przewodniczącego Państwowego Komitetu Obrony Republiki Kazachstanu. 7 maja 1992 został przez prezydenta Nursułtana Nazarbajewa mianowany pierwszym ministrem obrony Republiki Kazachstanu. W tym samym roku otrzymał awans na stopień generała pułkownika Siły Zbrojne Republiki Kazachstanu. W 1993 mianowany generałem armii. Urząd swój sprawował do listopada 1995, kiedy to przeszedł w stan spoczynku. W latach 1995–1996 był doradcą prezydenta Kazachstanu Nursułtana Nazarbajewa.

Będąc na emeryturze mieszkał w Ałmaty, gdzie zmarł 24 września 2013.

W celu organizacji jego państwowego pogrzebu powołano specjalną komisję rządową pod przewodnictwem wicepremiera Bakytżana Sagyntajewa. W uroczystości wzięli udział liczni przedstawiciele kazachskiego rządu i parlamentu oraz tysiące ludzi, którzy chcieli pożegnać generała. Nurmagambetow został pochowany na cmentarzu kiensajskim w Ałmaty, obok swojej żony.

Życie prywatne

Jego syn, Tałgat (1952–2020), był generałem majorem Sił Zbrojnych Republiki Kazachstanu.

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia

Kazachstan, ZSRR, Federacja Rosyjska

  • Narodowy Bohater Kazachstanu (23 maja 1994, pierwsze nadanie)
  • Order Ojczyzny (23 maja 1994)
  • Medal Astana
  • Medal „10 lat Sił Zbrojnych Republiki Kazachstanu”
  • Medal „10 lat niepodległości Republiki Kazachstanu”
  • Medal „20 lat niepodległości Republiki Kazachstanu”
  • Medal „60 lat Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
  • Medal „10 lat Astana”
  • Medal „10 lat Konstytucji Republiki Kazachstanu”
  • Medal „10 lat Parlamentu Republiki Kazachstanu”
  • Medal „20-lat Sił Zbrojnych Republiki Kazachstanu”

Pozostałe

Upamiętnienie

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 НАРОДНЫЙ ГЕРОЙ №1 САГАДАТ НУРМАГАМБЕТОВ [online], presidentlibrary.kz [dostęp 2020-06-26].
  2. 1 2 Сегодня в Алматы попрощались с народным героем Сагадатом Нурмагамбетовым [online], Информационная система ПАРАГРАФ [dostęp 2020-06-26].
  3. ↑ Создана правительственная комиссия по организации похорон Сагадата Нурмагамбетова [online], www.dailynews.kz [dostęp 2020-06-26].
  4. ↑ В Минобороны прокомментировали заявление Антикоррупционной службы [online], Главные новости Казахстана, 26 czerwca 2020 [dostęp 2020-06-26] (ros.).
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Нурмагамбетов Сагадат Кожахметович [online], www.warheroes.ru [dostęp 2020-06-26].
  6. ↑ Указ Президента Российской Федерации от 24 августа 1995 года № 870 «О награждении орденом Дружбы Нурмагамбетова С. К.» [online], Президент России [dostęp 2020-06-26] (ros.).
  7. ↑ Указ Президента України № 592/2010 від 5 травня 2010 року «Про відзначення державними нагородами України громадян іноземних держав».
  8. ↑ Указ Президента України № 569/2004 від 20.05.2004 року [online], zakon.rada.gov.ua [dostęp 2020-06-26].
  9. ↑ Указ Президента України № 463/94 від 23 серпня 1994 року «Про нагородження Почесною відзнакою Президента України» [online], zakon.rada.gov.ua [dostęp 2020-06-26].
  10. ↑ Республиканская школа «Жас улан» имени генерала Нурмагамбетова С.К. [online], zhasulan.mil.kz [dostęp 2020-06-26].
  11. ↑ Постановление Правительства Республики Казахстан от 27 марта 1999 года № 309 „Вопросы создания государственного учреждения «Республиканская школа „Жас улан” имени генерала Нурмагамбетова С. К.»”.
  12. ↑ В Алматы отметили 94 годовщину со дня рождения народного генерала Сагадата Нурмагамбетова ᐈ новость от 22:58, 25 мая 2018 на zakon.kz [online], zakon.kz [dostęp 2024-04-25] (ros.).
  13. ↑ В Алматы почтили память участника войны, первого министра обороны РК Сагадата Нурмагамбетова ᐈ новость от 16:25, 08 мая 2019 на zakon.kz [online], zakon.kz [dostęp 2024-04-25] (ros.).
  14. ↑ Памятник первому министру обороны РК Сагадату Нурмагамбетову открыли в Алматы [online], kaztag.kz [dostęp 2020-06-26] (ros.).
  15. ↑ Памятник Сагадату Нурмагамбетову открыли в Военном институте Сухопутных войск [online], lenta.inform.kz [dostęp 2020-06-26] (ros.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.