Sabin Drăgoi
Imię i nazwisko

Sabin Vasile Drăgoi

Data i miejsce urodzenia

6 czerwca 1894
Seliște

Pochodzenie

rumuńskie

Data i miejsce śmierci

31 grudnia 1968
Bukareszt

Gatunki

muzyka poważna, muzyka ludowa

Zawód

kompozytor, etnomuzykolog

Sabin Vasile Drăgoi (ur. 6 czerwca 1894 w Seliște, zm. 31 grudnia 1968 w Bukareszcie) – rumuński kompozytor i etnomuzykolog.

Życiorys

Edukacja

W latach 1918–1919 studiował harmonię u Alexandra Zirry w konserwatorium w Jassach, a w latach 1919–1920 w konserwatorium w Klużu – teorię muzyki u Augustina Beny i kontrapunkt u Hermanna Klee. Następnie wyjechał do Pragi, gdzie w latach 1920–1922 studiował w tamtejszym konserwatorium u Vítězslava Nováka (kompozycję i orkiestrację), Otakara Ostrčila (dyrygenturę) i Jaroslava Krupki (historię muzyki).

Działalność pedagogiczna

Po powrocie z Pragi przez 2 lata nauczał muzyki w Devie (1922–1924). W 1924 otrzymał stanowisko wykładowcy harmonii w konserwatorium w Timișoarze, na którym pozostał do 1942, równocześnie pełniąc funkcję dyrektora tego konserwatorium (1925–1943). Był w tym czasie też dyrektorem opery rumuńskiej w Klużu (1940–1944). Następnie nauczał harmonii i kompozycji w konserwatorium w Klużu (1943–1945). W latach 1949–1950 był rektorem Instytutu Sztuki w Timișoarze. Razem z George Breazulem napisał serię podręczników szkolnych, w których oparł edukację muzyczna na pieśniach ludowych. Sam zgromadził i opublikował pokaźną kolekcję tych pieśni.

W latach 1950–1964 Drăgoi był dyrektorem Instytutu Etnografii i Folkloru Akademii Rumuńskiej w Bukareszcie. Od 1953 był członkiem korespondentem tej Akademii, a w latach 1961–1968 – członkiem rady wykonawczej International Folk Music Council (IFMC) w Londynie. Dwukrotnie pełnił też funkcję wiceprezesa Stowarzyszenia Kompozytorów Rumuńskich (1940–1945, 1952–1960).

Twórczość

Największą jego inspiracją twórczą była archaiczna postać rumuńskiej muzyki ludowej, obecna w kolędach, lamentach, balladach i pieśniach weselnych. Wykorzystywał także tańce ludowe w swoich utworach symfonicznych i fortepianowych. Jego kompozycje charakteryzował dźwięczny język tonalny oparty na modalnych skalach diatonicznych, charakterystyczny dla szkół narodowych Europy Wschodniej. Będąc mistrzem małej formy muzycznej, najczęściej nadawał swoim utworom rozszerzoną formę suity, czasem wzbogacając ją wariacjami. Jego opera Năpasta była znaczącym wkładem w tworzenie rumuńskiego repertuaru i stanowiła teoretyczne podwaliny muzyki rumuńskiej w okresie międzywojennym.

Ważniejsze kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Ciążyński 1984 ↓.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Cosma 2004 ↓.
  3. 1 2 3 Viorel Cosma: Drăgoi, Sabin Vasile (opera). [w:] Oxford Music Online. Grove Music Online [on-line]. [dostęp 2018-02-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-15)]. (ang.).
  4. ↑ Colinde cu text si melodie. De Sabin V. Dragoi. „Music and Letters”. XII (3), s. 308, 1931-07-01. via Oxford academic. [dostęp 2018-02-15]. [zarchiwizowane z adresu 2018-02-15]. (ang.).

Bibliografia

  • Wiesław Ciążyński: Drăgoi Sabin Vasile. W: Encyklopedia muzyczna PWM. Elżbieta Dziębowska (red.). Wyd. I. T. 2: CD część biograficzna. Kraków: PWM, 1984. ISBN 83-224-0112-4. (pol.).
  • Viorel Cosma: Drăgoi, Sabin V(asile). W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. D. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.