STS-51-J (ang. Space Transportation System) – pierwsza misja wahadłowca kosmicznego Atlantis, dwudziesta pierwsza programu lotów wahadłowców.

Załoga

źródło

• Karol J. „Bo” Bobko (3)*, dowódca (CDR)
• Ronald Grabe (1), pilot (PLT)
• David Hilmers (1), specjalista misji (MS1)
• Robert L. Stewart (2), specjalista misji (MS2)
• William A. Pailes (1), specjalista ładunku (PS)

*(liczba w nawiasie oznacza liczbę lotów odbytych przez każdego z astronautów)

Parametry misji

• Masa:
  • startowa orbitera: – kg ?
  • lądującego orbitera: ~ 86 400 kg
  • Ładunku: ~20 600 kg
• Perygeum: 476 km
• Apogeum: 486 km
• Inklinacja: 28,5°
• Okres orbitalny: 94,2 min

Misja

Druga misja w pełni przygotowana przez Pentagon. Głównym celem było wyniesienie na orbitę dwóch wojskowych satelitów telekomunikacyjnych do łączności wojskowej, odpornych na zakłócenia zewnętrzne: USA-11 i USA-12 typu DSCS-III (Defense Satellite Communications System), wyprodukowanych przez firmę General Electric. Ich masa szacowana była na około 1000 kg. Satelity z ładowni wahadłowca przemieściły się na orbitę geostacjonarną za pomocą stopnia rakietowego IUS. Cała misja objęta była tajemnicą, jednak ogłoszono, że zakończyła się sukcesem.

Zobacz też

• lista misji wahadłowców
• lista załogowych lotów kosmicznych

Przypisy

Bibliografia

• podsumowanie misji STS-51-J na stronie KSC (ang.)
• Mark Wade: STS-51-J. Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2017-07-23]. (ang.).
• Spaceflight mission report: STS-51J. [w:] Spacefacts [on-line]. [dostęp 2017-07-23]. (ang.).