SMS Viper (SM Tb 17)

„Viper” przed 1910 r.
Klasa

torpedowiec

Historia
Stocznia

Yarrow, Londyn

Położenie stępki

1895

Wodowanie

styczeń 1896

 K.u.K. Kriegsmarine
Nazwa

„Viper” → 17 (od 1910)

Wejście do służby

październik 1896

Wycofanie ze służby

1 listopada 1918

Los okrętu

złomowany 1920

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

standardowa: 107 ton
pełna: 126 t

Długość

45 metra na KLW
44,8 m między pionami

Szerokość

4,5 m

Zanurzenie

2,4 m

Napęd
1 maszyna parowa potrójnego rozprężania
2 kotły Yarrow
moc 2000 KM
1 śruba
Prędkość

24 węzły

Uzbrojenie
2 działka kal. 47 mm (2 x I)
Wyrzutnie torpedowe

3 x 450 mm (3 x I)

Załoga

21

SMS Viper (SM Tb 17) – austro-węgierski torpedowiec z końca XIX wieku i okresu I wojny światowej. Okręt został zwodowany w styczniu 1896 roku w brytyjskiej stoczni Yarrow w Londynie, a do służby w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine wszedł w październiku tego roku. W 1910 roku nazwę jednostki zmieniono na oznaczenie numeryczne 17. W wyniku podziału floty po upadku Austro-Węgier jednostkę przyznano Francji, gdzie została złomowana w 1920 roku.

Projekt i budowa

SMS „Viper” był przybrzeżnym torpedowcem, zamówionym w Wielkiej Brytanii w latach 90. XIX wieku.

Okręt zbudowany został w stoczni Yarrow w Londynie. Stępkę torpedowca położono w 1895 roku, został zwodowany w styczniu 1896 roku, a do służby w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine przyjęto go w październiku tego roku.

Dane taktyczno-techniczne

Okręt był niewielkim, przybrzeżnym torpedowcem. Długość na konstrukcyjnej linii wodnej wynosiła 45 metrów (44,8 metra między pionami), szerokość 4,5 metra i zanurzenie 2,4 metra. Wyporność standardowa wynosiła 107 ton, zaś pełna 126 ton. Okręt napędzany był przez maszynę parową potrójnego rozprężania o projektowanej mocy 1800 KM (maksymalnej 2000 KM), do której parę dostarczały dwa kotły Yarrow. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 24 węzły. Jednostka zabierała zapas 30 ton węgla.

Okręt wyposażony był w trzy pojedyncze wyrzutnie torped kalibru 450 mm umieszczone na pokładzie. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa pojedyncze działka pokładowe kal. 47 mm L/33 Hotchkiss.

Załoga okrętu składała się z 21 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba

W 1910 roku na podstawie zarządzenia o normalizacji nazw „Viper” utracił swą nazwę, zastąpioną numerem 17. Z powodu rozpadu monarchii habsburskiej 1 listopada 1918 roku na jednostce opuszczono po raz ostatni banderę KuKK. W wyniku podziału floty austro-węgierskiej okręt został przyznany Francji. Jednostka została złomowana w 1920 roku.

Uwagi

  1. ↑ SMS – Seiner Majestät Schiff – Okręt Jego Mości.
  2. ↑ Według Navypedii okręt zwodowano 16 grudnia 1895 roku.
  3. ↑ Według Conway’s All The World’s Fighting Ships 1860-1905 i Navypedii wyporność wynosiła 124 tony.
  4. ↑ Według Conway’s All The World’s Fighting Ships 1860-1905 i Navypedii moc maszyn wynosiła 1900 KM, a okręt osiągał prędkość 25 węzłów.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 René Greger: Austro-Hungarian Warships of World War I. London: 1976, s. 50.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Roger Chesneau, Eugene Kolesnik: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1860-1905. London: 1979, s. 280.
  3. 1 2 3 4 René Greger: Austro-Hungarian Warships of World War I. London: 1976, s. 53.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 Ivan Gogin: VIPER torpedo boat (1896). Navypedia. [dostęp 2017-10-10]. (ang.).
  5. ↑ J. Gozdawa-Gołębiowski, T. Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: 1994, s. 528.
  6. ↑ Robert Rochowicz. Losy okrętów floty Austro-Węgier po 30 października 1918 roku. „Morza, Statki i Okręty”. Nr 4-5/2003 (41). s. 43.
  7. ↑ Robert Rochowicz. Losy okrętów floty Austro-Węgier po 30 października 1918 roku. „Morza, Statki i Okręty”. Nr 4-5/2003 (41). s. 47.

Bibliografia

  • Roger Chesneau, Eugene Kolesnik: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1860-1905. London: Conway Maritime Press, 1979. ISBN 978-0-85177-133-5. (ang.).
  • Ivan Gogin: VIPER torpedo boat (1896). Navypedia. [dostęp 2017-10-10]. (ang.).
  • Jan Gozdawa-Gołębiowski, Tadeusz Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: Lampart, 1994. ISBN 83-902554-2-1.
  • René Greger: Austro-Hungarian Warships of World War I. London: Ian Allan Ltd., 1976. ISBN 0-7110-0623-7. (ang.).
  • Robert Rochowicz. Losy okrętów floty Austro-Węgier po 30 października 1918 roku. „Morza, Statki i Okręty”. Nr 4-5/2003 (41). ISSN 1426-529X. 

Zobacz też

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.