Sępnik pstrogłowy
Cathartes burrovianus
Cassin, 1845
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

kondorowe

Rodzina

kondorowate

Rodzaj

Cathartes

Gatunek

sępnik pstrogłowy

Podgatunki
  • C. b. burrovianus Cassin, 1845
  • C. b. urubutinga Pelzeln, 1861
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

Sępnik pstrogłowy (Cathartes burrovianus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kondorowatych (Cathartidae), występujący od Meksyku przez Amerykę Centralną po Amerykę Południową. Nie jest zagrożony.

Systematyka

Takson po raz pierwszy opisany przez Cassina w 1845 roku. Jako lokalizację holotypu autor wskazał okolice Veracruz w Meksyku. Nazwa rodzajowa Cathartes pochodzi od słowa kathariz (ōκαθαριζω), dopełniacz kathartēs (καθαρτης) oznaczającego w języku greckim czyściciela, oczyszczanie, czyszczenie. Nazwa gatunkowa upamiętnia Marmaduke’a Burrougha, amerykańskiego lekarza i przyrodnika. Takson siostrzany z C. melambrotus. Wyróżniono dwa podgatunki różniące się tylko wielkością.

Występowanie

Sępnik pstrogłowy zamieszkuje w zależności od podgatunku:

  • C. burrovianus burrovianus – południowo-wschodni Meksyk do środkowej Kolumbii i północno-zachodniej Wenezueli,
  • C. burrovianus urubutinga – południowo-wschodnia Kolumbia do Gujany na południe do północno-wschodniej Argentyny i Urugwaju.

Morfologia

Długość ciała 53–66 cm, masa ciała 950–1550 g, rozpiętość skrzydeł 150–165 cm. Stosunkowo niewielki, nadrzewny kondor o czarnym upierzeniu. Naga skóra na głowie i szyi o zmiennej barwie. U niedojrzałych ptaków upierzenie bardziej brązowe.

Ekologia

Zamieszkuje głównie łąki, sawanny i llanos. Żywi się padliną małych zwierząt, włącznie z rybami, choć raz zaobserwowano go również na padlinie delfinka długoszczękiego. Bardzo mało informacji na temat rozrodu i wychowania młodych. Gniazdo znajduje się w otworach dużych drzew. Samica składa 2 jaja. Pisklęta mają dużo puchu i ciemne, nagie głowy.

Status i ochrona

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody został zaliczony do kategorii LC (najmniejszej troski). Stan populacji słabo poznany, ale wydaje się być stabilna i stosunkowo liczna. Brak danych na temat zagrożeń.

Przypisy

  1. ↑ Cathartes burrovianus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 BirdLife International, Cathartes burrovianus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2016-1 [dostęp 2016-08-31] (ang.).
  3. ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Cathartidae Lafresnaye, 1839 - kondorowate - New World Vultures (Wersja: 2016-10-02). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-09-24].
  4. 1 2 J. Cassin. Description of a new Vulture, in the Museum of the Academy of Natural Sciences, of Philadelphia. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 2, s. 212, 1845. (ang.).
  5. ↑ CATHARTES, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-18] (ang.), [archiwum].
  6. ↑ Burrovianus, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-18] (ang.), [archiwum].
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Houston, D., Kirwan, G. M., Bonan, A., Boesman, P.: Lesser Yellow-headed Vulture (Cathartes burrovianus). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2014-11-11]. (ang.).
  8. 1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Hoatzin, New World vultures, Secretarybird, raptors. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-06-03]. (ang.).
  9. ↑ James Ferguson-Lees, David A. Christie: Raptors of the World. Londyn: Christopher Helm, 2001, s. 309. ISBN 0-618-12762-3. (ang.).
  10. ↑ Lemon, W. C.. Foraging behavior of a guild of Neotropical vultures. „The Wilson Bulletin”. 103 (4), s. 698–702, 1991. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.