Ryszkowa Wola
wieś

Cerkiew w Ryszkowej Woli (obecnie kościół)
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

jarosławski

Gmina

Wiązownica

Liczba ludności (2021)

716

Strefa numeracyjna

16

Kod pocztowy

37-544

Tablice rejestracyjne

RJA

SIMC

0612714

Położenie na mapie gminy Wiązownica
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Położenie na mapie powiatu jarosławskiego
50°04′33″N 22°51′37″E/50,075833 22,860278

Ryszkowa Wolawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jarosławskim, w gminie Wiązownica.

Integralne części wsi Ryszkowa Wola
SIMCNazwaRodzaj
Chodanie0612737część wsi
Górki0612743część wsi
Maje0612720część wsi
Pocholaje0612750część wsi

Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Świętych Apostołów Piotra.

Prywatna wieś szlachecka, położona w województwie ruskim, w 1739 roku należała wraz z folwarkiem do klucza Jarosław Lubomirskich.

W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie jarosławskim województwa lwowskiego. W latach 1944–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 12 Polaków. Część Ukraińców wraz z greckokatolickim ks. Teodorem Lewickim była życzliwa wobec Polaków, ostrzegając ich przed napadami. 4 maja 1945 grupa Polaków zabiła 5 osób mieszkających na plebanii, między innymi matkę biskupa Andrija Sapeliaka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Zobacz też

Przypisy

  1. Wieś Ryszkowa Wola w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-01-20], liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1114 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. 1 2 3 GUS. Wyszukiwarka TERYT.
  4. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 119425
  5. 1 2 Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  6. Adam Homecki, Rozwój terytorialny latyfundium Lubomirskich (starszej gałęzi rodu) w latach 1581–1754, w: Studia Historyczne, rok V, zeszyt 3 (58), 1972, s. 436.
  7. Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Krzysztof Bulzacki, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939–1947, Wrocław: Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, 2006, s. 276, ISBN 83-85865-17-9, OCLC 77512897.
  8. Dmytro Błażejowśkyj – „Historical sematism of the Eparchy of Peremysl including the Apostolic Administration of Lemkivscyna (1828-1939)”, Lwów 1995.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.