Rynki wschodzące (z ang. emerging markets) – określenie używane w odniesieniu do niektórych regionów świata ze względu na ich charakterystyczne cechy rozwoju gospodarczego i aktywności rynków finansowych. W pojęciu tym mieszczą się wszystkie państwa, które znalazły się na drodze od gospodarki rozwijającej się do gospodarki rozwiniętej. Przykładowymi rynkami wschodzącymi są Chiny, Indie, Malezja czy kraje Europy Środkowo-Wschodniej. Kraje te z reguły cechują się szybkim wzrostem gospodarczym oraz dużym poziomem inwestycji (choć nie zawsze jest to regułą), dlatego też stają się atrakcyjnym miejscem do lokowania kapitału (szczególnie na rynkach papierów wartościowych, z których zazwyczaj można uzyskać wyższe stopy zwrotu, niż z giełd krajów wysoko rozwiniętych).

Określenie „rynki wschodzące” wymyślił w 1981 roku ekonomista Banku Światowego Antoine van Agtmael.

Rynki wschodzące (stan na 2009 r.)

Lista rynków wschodzących według MSCI

Według danych Morgan Stanley Capital International:

Lista rynków wschodzących według FTSE

FTSE Group na podstawie dochodu narodowego i rozwoju infrastruktury rynkowej rozróżnia rynki wschodzące na zaawansowane i drugorzędne. Zaawansowane charakteryzuje wyższy średni dochód narodowy i zaawansowana infrastruktura, natomiast drugorzędne – wyższy średni, niższy średni albo niski dochód narodowy, solidna infrastruktura rynkowa i rozmiar. Do drugorzędnych zalicza się również te rynki, które normalnie określono by jako zaawansowane, gdyby nie słabiej rozwinięta infrastruktura rynkowa.

Zaawansowane rynki wschodzące

Drugorzędne rynki wschodzące

Lista rynków wschodzących według BEM

Wielkimi Rynkami Wschodzącymi (Big Emerging Market, BEM) określa się następujące gospodarki:

Przypisy

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.