Rynek Mariensztacki
Mariensztat

Rynek Mariensztacki w 1949
Państwo

 Polska

Miejscowość

Warszawa

Położenie na mapie Warszawy
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
52°14′47,0400″N 21°01′00,8400″E/52,246400 21,016900

Rynek Mariensztacki – plac na osiedlu Mariensztat w warszawskiej dzielnicy Śródmieście.

Opis

Po 1843 magistrat wykupił kilka posesji na terenie dawnej jurydyki Mariensztat, tworząc w miejscu obecnego rynku niewielki placyk targowy. W kolejnych latach został on powiększony, m.in. w 1853 poprzez wyburzenia domów do wschodniej pierzei ul. Garbarskiej. Ukształtowany ok. 1865 plac stał się głównym miejscem targowym na Powiślu. Znajdowały się tam drewniane stragany, handlowano głównie żywnością. Na początku XX wieku przy placu wybudowano kilka wysokich kamienic.

W 1949 na nowo wytyczony plac stał się centrum zbudowanego w latach 1948–1949 osiedla Mariensztat. Nadano mu wtedy obecną nazwę. Był on otoczony z trzech stron dwupiętrowymi budynkami stylizowanymi na kamieniczki i krytymi dachówką, a od czwartej (od północy) otwarty na Trasę W–Z. Na placu zbudowano fontannę z rzeźbami chłopców wpatrujących się w strugi wypływającej wody dłuta Jerzego Jarnuszkiewicza.

W latach 50. rynek Mariensztacki był miejscem zabaw publicznych. W lipcu 1950 miał zorganizowano na nim wielki wiec pod hasłem „Ręce precz od Korei”.

Panorama pierzei południowej i wschodniej rynku

Przypisy

  1. ↑ Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 10. Mackiewicza-Mazowiecka. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2004, s. 104. ISBN 83-88372-28-9.
  2. 1 2 Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 10. Mackiewicza-Mazowiecka. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2004, s. 105. ISBN 83-88372-28-9.
  3. 1 2 3 Eugeniusz Szwankowski: Ulice i place Warszawy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 114.
  4. ↑ Jerzy S. Majewski: Warszawa na starych pocztówkach. Warszawa: Agora, 2013, s. 61. ISBN 978-83-268-1238-5.
  5. ↑ Jerzy S. Majewski: Spacerownik. Warszawa śladami PRL-u.. Warszawa: Agora, 2010, s. 28. ISBN 978-83-268-0280-5.
  6. ↑ Zygmunt Stępiński: Gawędy warszawskiego architekta. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 64. ISBN 83-03-00447-6.
  7. ↑ Kronika wydarzeń w Warszawie 1945−1958. „Warszawskie Kalendarz Ilustrowany 1959”, s. 58, 1958. Wydawnictwo Tygodnika Ilustrowanego „Stolica”.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.