Ryjkonosowate
Macroscelididae
Bonaparte, 1837

Przedstawiciel rodziny – ryjoskoczek zaroślowy (Elephantulus intufi)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

ryjkonosowe

Rodzina

ryjkonosowate

Typ nomenklatoryczny

Macroscelides A. Smith, 1829

Podrodziny

6 podrodzin (w tym 4 wymarłe) – zobacz opis w tekście

Ryjkonosowate, ryjkonosy, długouszki, ryjoskoczkowate, ryjoskoczki (Macroscelididae) – jedyna występująca współcześnie rodzina ssaków w obrębie rzędu ryjkonosowych (Macroscelidea).

Zasięg występowania

Rodzina obejmuje gatunki występujące wyłącznie na kontynencie afrykańskim.

Morfologia

Długość ciała 8,5–32 cm, długość ogona 8,2–27 cm; masa ciała 19–750 g.

Systematyka

Do rodziny należą następujące występujące współcześnie podrodziny:

Opisano również kilka podrodzin wymarłych:

  • Metoldobotinae Simons, Holroyd & Bown, 1991 – jedynym przedstawicielem był Metoldobotes stromeri Schlosser, 1910
  • Mylomygalinae Patterson, 1965 – jedynym przedstawicielem był Mylomygale spiersi Broom, 1948
  • Myohyracinae Andrews, 1914
  • Namasenginae Senut & Pickford, 2021 – jedynym przedstawicielem był Namasengi mockeae Senut & Pickford, 2021

Przypisy

  1. ↑ Ch.L. Bonaparte: Synopsis Vertebratorum Systematis. 1837, s. 5. (fr.).
  2. 1 2 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 21. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  3. 1 2 K. Kowalski (red.), A. Krzanowski, H. Kubiak, B. Rzebik-Kowalska & L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 317, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  4. 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 112–115. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
  5. 1 2 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books (A. Monadjem (przedmowa) & C.J. Burgin (wstęp)): All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 74–75. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
  6. ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Order Macroscelidea. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2023-08-17].
  7. ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-08-17]. (ang.).
  8. ↑ J.S. Zijlstra, Macroscelididae Bonaparte, 1837, Hesperomys project (Version 23.6.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2023-08-17] (ang.).
  9. ↑ E.L. Simons, P.A. Holroyd & T.M. Bown. Early Tertiary elephant-shrews from Egypt and the origin of the Macroscelidea. „Proceedings of the National Academy of Sciences”. 88 (21), s. 9736, 1991. DOI: 10.1073/pnas.88.21.9734. (ang.).
  10. ↑ B. Patterson. The fossil elephant shrews (family Macroscelididae). „Bulletin of the Museum of Comparative Zoology”. 133, s. 310, 1965. (ang.).
  11. ↑ Ch.W. Andrews. On the Lower Miocene vertebrates from British East Africa collected by Dr Felix Oswald. „Quarterly Journal of the Geological Society”. 70, s. 171, 1914. DOI: 10.1144/GSL.JGS.1914.070.01-04.11.
  12. ↑ B. Senut & M. Pickford. Micro-cursorial mammals from the late Eocene tufas at Eocliff, Namibia. „Communications of the Geological Survey of Namibia”. 23, s. 99, 2021. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.