Rycerzyk czerwonołuskowy

Rycerzyk czerwonołuskowy
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	podstawczaki
Klasa	pieczarniaki
Rząd	pieczarkowce
Rodzina	incertae sedis
Rodzaj	rycerzyk
Gatunek	rycerzyk czerwonołuskowy
	Nazwa systematyczna
	Tricholomopsis ornata (Fr.) Singer; Mycologia 35(2): 153 (1943)

Rycerzyk czerwonołuskowy (Tricholomopsis ornata (Fr.) Singer) – gatunek grzybów należący do rzędu pieczarkowców (Agaricales).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Tricholomopsis, Incertae sedis, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1838 r. Fries nadając mu nazwę Agaricus ornatus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1943 r. Singer, przenosząc go do rodzaju Tricholomopsis. Synonimy nazwy naukowej:

Agaricus ornatus Fr. 1838
Dendrosarcus ornatus (Fr.) Kuntze 1898
Pleurotus ornatus (Fr.) Sacc. 1887
Tricholoma ornatum (Fr.) Quél. 1878
Tricholomopsis ornata (Fr.) Singer 1943 var. ornata

Nazwę polską nadał Władysław Wojewoda w 2003 r.

Morfologia

Kapelusz

Średnica 3-6 cm, początkowo wypukły, później płaski, zazwyczaj z niewielkim garbkiem. Powierzchnia o barwie od żółtej do oliwkowożółtej, pokryta rdzawobrązowymi, czasem czerwonawymi łuskami. Brzeg podwinięty i nieco kutnerowaty.

Blaszki

W kolorze żywożółtym o nieco piłkowanych ostrzach.

Trzon

Wysokość 4–6 (8) cm, grubość 0,3–0,5 cm. Kolor jasnocytrynowy, jedynie pod blaszkami oliwkowy. Powierzchnia włókienkowata, ale bez łusek, pod samymi blaszkami oprószona. Pierścienia brak.

Miąższ

Żółty, bez zapachu i bez smaku. Dobrą cechą rozpoznawczą jest reakcja z amoniakiem; miąższ w reakcji z nim nie zmienia barwy, podczas gdy u T. rutilans zmienia barwę na żywo różową, a u T. decora na pomarańczową.

Zarodniki

Eliptyczne o rozmiarach (6)7–9(10) × 4,5–6 μm. Cheilocystydy maczugowate lub workowate, pleurocystydy o kształcie od cylindrycznego do wrzecionowatego.

Występowanie i znaczenie

W polskiej literaturze mykologicznej opisano tylko jedno stanowisko tego grzyba (w Białowieskim Parku Narodowym), jednak jego rozprzestrzenienie nie jest znane, niewątpliwie występuje również w wielu innych miejscach.

Saprotrof. Rośnie w lasach iglastych i mieszanych na próchniejącym drewnie. Grzyb niejadalny.

Gatunki podobne

rycerzyk oliwkowożółty (Tricholomopsis decora) ma łuski oliwkowobrązowe do oliwkowoczarnych.

Przypisy

1 2 3 Index Fungorum. [dostęp 2020-05-13]. (ang.).
↑ Species Fungorum. [dostęp 2013-04-15]. (ang.).
1 2 3 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
1 2 3 Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
1 2 3 4 5 M. Bon, 1991, Flore Mycologique d'Europe 2. Les Tricholomes et ressemblants. CRDP – Amiens

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[if-1] 1 2 3 Index Fungorum. [dostęp 2020-05-13]. (ang.).

[sf-2] Species Fungorum. [dostęp 2013-04-15]. (ang.).

[checklist-3] 1 2 3 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.

[wag-4] 1 2 3 Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.

[Bon-5] 1 2 3 4 5 M. Bon, 1991, Flore Mycologique d'Europe 2. Les Tricholomes et ressemblants. CRDP – Amiens