Rutland Boughton
Data i miejsce urodzenia

23 stycznia 1878
Aylesbury

Pochodzenie

angielskie

Data i miejsce śmierci

25 stycznia 1960
Londyn

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor, pisarz

Rutland Boughton (ur. 23 stycznia 1878 w Aylesbury, zm. 25 stycznia 1960 w Londynie) – brytyjski kompozytor i pisarz muzyczny.

Życiorys

W latach 1898–1901 studiował w Royal College of Music w Londynie u Charlesa Villiersa Stanforda i Walforda Daviesa. Przerwał studia przed uzyskaniem dyplomu. Przez pewien czas grał w orkiestrze londyńskiego Haymarket Theatre. W latach 1904–1911 pracował w Midland Institute of Music w Birmingham jako nauczyciel śpiewu, dyrygent i kompozytor. Pozostawał pod silnym wpływem muzyki Richarda Wagnera, swoje koncepcje artystyczne wyłożył w napisanej w 1911 roku wspólnie z Reginaldem Buckleyem broszurze Music Drama of the Future. Zainicjował odbywające się w latach 1914–1926 festiwale w Glastonbury, które nazywał „drugim Bayreuth”. Odgrywano na nich dzieła sceniczne twórców minionych epok, m.in. Purcella, Glucka i Locke’a, a także prawykonania własnych kompozycji Boughtona. Stworzył 5-częściowy cykl operowy oparty na mitach arturiańskich, mający stanowić angielski odpowiednik Wagnerowskiego Pierścienia Nibelunga. Planował wybudowanie w Glastonbury budynku teatralnego wzorowanego na Festspielhaus w Bayreuth, jednak do realizacji tego zamierzenia nie doszło.

W 1927 roku wycofał się z życia publicznego i osiadł na farmie w Gloucestershire, poświęcając się pracy twórczej. Był autorem prac Bach (1907), Music Drama of the Future (wspólnie z Reginaldem Buckleyem, 1911), The Death and Ressurection of the Music Festival (1913), Parsifal: A Study (1920), The Nature of Music (1930), Bach, the Master (1930), The Reality of Music (1934).

Jego córką była oboistka Joy Boughton (1913–1963).

Twórczość

Boughton jest twórcą dramatu muzycznego uwzględniającego specyfikę chóralną muzyki angielskiej. W warstwie melodycznej i harmonicznej jego muzyka stanowi kontynuację tradycji późnego romantyzmu. Chór w jego dziełach, niekiedy wstrzymujący akcję dramatyczną, nadaje im klimatu monumentalizmu i dostojeństwa.

Od 1926 roku był aktywnym członkiem Komunistycznej Partii Wielkiej Brytanii. Jego przekonania polityczne znalazły oddźwięk w pracach teoretycznych, jak np. The Reality of Music (1934). Z głoszonymi przez kompozytora ideami socjalistycznymi łączyło się ściśle nawoływanie do czerpania z muzyki ludowej. Występował przeciwko modernistycznym trendom w muzyce i krytykował współczesną sobie muzykę brytyjską.

Ważniejsze kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych)

Utwory sceniczne

  • opera The Birth of Arthur, libretto Reginald Buckley i kompozytor (1908–1909, wyst. Glastonbury 1920)
  • opera Bethlehem (1913)
  • opera The Immortal Hour, libretto Fiona MacLeod (1913, wyst. Glastonbury 1914)
  • opera The Round Table, libretto Reginald Buckley i kompozytor (1915–1916, wyst. Glastonbury 1916)
  • balet z udziałem chóru The Moon Maiden (1916)
  • dramat muzyczny Alkestis, libretto na podstawie tragedii Eurypidesa w przekładzie Gilberta Murraya (1920–1922)
  • dramat muzyczny The Queen of Cornwall, libretto według Thomasa Hardy’ego (1924, wyst. Glastonbury 1924)
  • balet May Day (1926)
  • dramat muzyczny The Ever Young (1928–1929, wyst. Bath 1935)
  • opera The Lily Maid, libretto kompozytora (1933–1934, wyst. Stroud 1934)
  • dramat muzyczny Galahad, libretto kompozytora (1944)
  • dramat muzyczny Avalon, libretto kompozytora (1944–1945)

Utwory orkiestrowe

  • 3 symfonie (I „Olivier Cromwell” 1904, II „Deirdre” 1927, III 1937)
  • A Summer Night (1902)
  • Love and Spring (1906)
  • Koncert na trąbkę i orkiestrę (1943)
  • Symfonia koncertująca na wiolonczelę i orkiestrę (1955)

Utwory kameralne

  • Sonata skrzypcowa (1921)
  • Kwartet na obój i smyczki (1930)
  • 2 koncerty na obój i smyczki (1936, 1937)
  • Koncert na flet i smyczki (1937)
  • Trio smyczkowe (1944)
  • Trio fortepianowe (1948)
  • Sonata wiolonczelowa (1948)

Utwory na chór i orkiestrę

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab, suplement. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1998, s. 65–66. ISBN 978-83-224-0492-8.
  2. 1 2 3 4 The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 97. ISBN 0-674-37299-9.
  3. 1 2 3 4 5 6 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 1 Aalt–Cone. New York: Schirmer Books, 2001, s. 412–413. ISBN 0-02-865526-5.
  4. 1 2 3 Charles Edward McGuire, Steven E. Plank: Historical Dictionary of English Music ca. 1400–1958. Lanham: Scarecrow Press, 2011, s. 57. ISBN 978-0-8108-5750-6.
  5. 1 2 The Hutchinson Concise Dictionary of Music. London: Routledge, 2014, s. 83. ISBN 1-57958-178-1.
  6. 1 2 The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 105. ISBN 978-0-19-957854-2.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.