Rutebeuf (ur. ok. 1230, zm. ok. 1285) – średniowieczny poeta francuski.
O jego życiu nie wiadomo prawie nic. Informacje o nim pochodzą przede wszystkim z jego własnych utworów. Najprawdopodobniej pochodził z Szampanii, do Paryża przeniósł się ok. 1250, był żonglerem. Niektórzy twierdzą, iż otrzymał staranne, być może uniwersyteckie wykształcenie, na co wskazywałby fakt, iż doskonale władał łaciną. Nazwisko Rutebeuf, którym zwykł się przedstawiać w swoich tekstach, jest tylko pseudonimem i oznacza dosłownie "tęgi, mocny byk".
Rutebeuf był przede wszystkim poetą zaangażowanym, chętnie tworzącym satyry i tzw. dits(rzeczy), w których przedstawiał określone stanowisko na dany temat, posługując się parodią i ironią. Angażował się w spór świeckich wykładowców akademickich z zakonami żebraczymi po stronie tych pierwszych (poematy Lis przewrotny, Paryskie zakony, Kłótnia uniwersytetu i jakobinów), propagował ideę wypraw krzyżowych, pisał również teksty hagiograficzne (Życie świętej Marii Egipcjanki). Jego najważniejszymi dziełami były dramat Cud o Teofilu oraz zbiór poezji osobistej (Ubóstwo Rutebeufa, Małżeństwo Rutebeufa, Skarga Rutebeufa).
W swojej poezji osobistej Rutebeuf przedstawiał się jako pozbawiony szczęścia w życiu nędzarz, pechowy na każdym polu: od życia prywatnego (nieudane małżeństwo, choroby), poprzez pracę (brak talentów, poza "zdolnością rymowania") aż do finansów (brak stałego miejsca zamieszkania i łóżka). Nie da się obecnie ustalić, na ile ukazywał w ten sposób prawdziwy obraz swojej sytuacji, na ile zaś dokonywał poetyckiej autokreacji, łącząc ze sobą kilka powszechnych w swojej epoce toposów.
Rutebeuf łączył dobrą znajomość zasad poetyckich i elegancję lingwistyczną (w tym zamiłowanie do gier słownych) z surowym, ocierającym się o wulgarność językiem paryskiego plebsu. Pod tym względem uważa się go za prekursora twórczości François Villona.
Polskie przekłady wierszy Rutebeufa znajdują się w Antologii poezji francuskiej Jerzego Lisowskiego.
Przypisy
- 1 2 3 Rutebeuf, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2016-11-10].
- 1 2 3 Rutebeuf, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2016-11-10] (ang.).
- ↑ Grace Frank: Rutebeuf and Théophile.. search.proquest.com. [dostęp 2016-11-10]. (ang.).
- ↑ Rutebeuf. agora.qc.ca. [dostęp 2016-11-10]. (fr.).
Bibliografia
- K. Dybeł, B. Marczuk, J. Prokop, Historia literatury francuskiej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, ISBN 83-01-14551-X
Linki zewnętrzne
- ISNI: 0000000121386422
- VIAF: 71397280
- LCCN: n79124654
- GND: 118604333
- LIBRIS: 31fjpr7m4477l2q
- BnF: 11923150t
- SUDOC: 027115755
- SBN: RAVV084259
- NKC: jn19990007264
- BNE: XX1188746
- NTA: 071112960
- BIBSYS: 90360248
- NUKAT: n01036856
- J9U: 987007275896505171
- PTBNP: 179954
- CANTIC: a10459418
- KRNLK: KAC201816388
- WorldCat: lccn-n79124654