Russula favrei
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

gołąbkowce

Rodzina

gołąbkowate

Rodzaj

gołąbek

Gatunek

Russula favrei

Nazwa systematyczna
Russula favrei M.M. Moser
Sydowia 31(1-6): 98 (1979) [1978]

Russula favrei M.M. Moser – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Russula, Russulaceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w 1978 r. Meinhard Moser i nadana przez niego nazwa naukowa jest aktualna.

Morfologia

Kapelusz

Średnica 3,5–11 cm, początkowo nieregularnie wypukły, potem płaski, na koniec z wgłębionym środkiem. Powierzchnia gładka, brązowa, czerwonobrązowa, oliwkowobrązowa, czasami w środku nieco czarniawa.

Blaszki

Kremowe, bladoochrowe, nieco zbiegające na trzon. Krawędzie czasami brązowawe.

Trzon

Wysokość 3,5–9 cm, grubość 1–3(4,5) cm, cylindryczny, początkowo białawy, potem brązowawy, czasem u podstawy różowy.

Miąższ

Biały, w śródku brązowawy. Ma łagodny smak i słodki, grzybowy zapach, u starszych okazów czasami lekko rybny. W FeSO4 początkowo różowy, później zielonoszary.

Wysyp zarodników

Ochrowy.

Cechy mikroskopowe

Bazydiospory (8)9–10,5 (13) × (6)7–8(9) µm, pokryte brodawkami o wysokości 0,5–1 µm. Cystydy 60–110 × 12–17 µm. Skórka zbudowana ze strzępek mniej lub bardziej maczugowatych i dermatocystyd niebieszczejących w sulfowanilinie.

Występowanie i siedlisko

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano na Półwyspie Skandynawskim. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale w późniejszych latach podano jego stanowiska (po raz pierwszy w 2009 r.). Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.

Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w subalpejskich lasach iglastych pod świerkami i limbami.

Przypisy

  1. 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2024-02-20] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 M.M. Moser, Über eine subboreale und eine subalpine Russula Art., „Sydowia”, 31 (1–6), Mycobank, s. 97–102 [dostęp 2024-02-20] (ang.).
  3. Występowanie Russula favrei na świecie (mapa) [online], gbif.org [dostęp 2024-02-20] (ang.).
  4. 1 2 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 594–617, ISBN 83-89648-09-1.
  5. Grzyby makroskopijne Polski w literaturze mikologicznej [online], grzyby.pl [dostęp 2024-02-20] (pol.).
  6. Aktualne stanowiska Russula favrei w Polsce [online], gbif.org [dostęp 2024-02-20] (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.