Russula atroglauca
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

gołąbkowce

Rodzina

gołąbkowate

Rodzaj

gołąbek

Gatunek

Russula atroglauca

Nazwa systematyczna
Russula atroglauca Einhell.
Denkschr. Regensb. bot. Ges. 39: 101 (1980)

Russula atroglauca Einhell. – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Russula, Russulaceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w 1980 r. Alfred E. Einhellinger w Niemczech i nadana przez niego nazwa naukowa jest aktualna.

Morfologia

Kapelusz

Średnica 3,5– 7 cm, kształt początkowo wypukły, później płaskowypukły, na koniec mniej lub bardziej wklęsły. Brzeg lekko i bardzo krótko prążkowany. Powierzchnia aksamitna, na brzegu nieco zmarszczona, ciemnoszara, jasna, u starszych okazów na środku kleista.

Blaszki

Średnio gęste, czasami nieco zbiegające, o szerokości do 6 mm, nieco brzuchate, bladokremowe

Trzon

Wysokość 3–6,5 cm, grubość 0,9–1,5 cm, niemal walcowaty, ku nasadzie nieco pogrubiony, początkowo pełny, ale szybko staje się komorowaty. Powierzchnia gładka, biała, lub lekko żółtawa, u nasady często czerwono nakrapiana.

Miąższ

Biały, prawie bez zapachu, lekko słodkawy. W FeSO4 zmienia barwę.

Cechy mikroskopowe

Podstawki 30–40 × 8–10 µm. Bazydiospory 6,5–8,5 (9) × 5–7 µm, jasno lub średnio kremowe, z wydatnymi kolczastymi brodawkami o wysokości do 1 µm, częściowo pojedyncze, częściowo krystaliczne, czasem półsiateczkowate, z małym hilum nad wyrostkiem wnęki. Cystydy 55–105 × 6–13 µm, wrzecionowate, często z przydatkami. Skórka z dużymi lub bardzo dużymi włoskami, niektóre tępe, cylindryczne, inne zwężające się ku górze, z krótkimi wyrostkami. Liczne dermatocystydy, w sulfopiperonalu czerniejące, duże, 22–50 × 6–10 µm, z obfitym ziarnistym pigmentem.

Gatunki podobne

Makroskopowo podobne są gołąbek chmurny (Russula parazurea), Russula anatina i gołąbek zielonawofioletowy (Russula cyanoxantha).

Występowanie i siedlisko

Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano w Europie, zwłaszcza na Półwyspie Skandynawskim. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, po raz pierwszy jego stanowiska podano w 2019 r.

Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w lasach brzozowych.

Przypisy

  1. 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2024-02-10] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 A. Einhellinger, Russula atroglauca spec. nov. und Galerina dimorphocystis Smith et Singer, zwei bemerkenswerte Blätterpilze aus dem Murnauer Moor, „Hoppea Denkschrift der Regensburgischen Naturforschenden Gesellschaft”, 39, Mycobank, 1980, s. 101–106 [dostęp 2024-02-08] (łac.).
  3. Pavol Škubla, Wielki atlas grzybów, Poznań: Elipsa, 2007, s. 42, ISBN 978-83-245-9550-1.
  4. Występowanie Russula atroglauca na świecie (mapa) [online], gbif.org [dostęp 2024-02-11] (ang.).
  5. Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 594–618, ISBN 83-89648-09-1.
  6. Grzyby makroskopijne Polski w literaturze mikologicznej [online], grzyby.pl [dostęp 2024-02-10] (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.