Rulik nadrzewny, rulik groniasty (Lycogala epidendrum (J.C. Buxb. ex L.) Fr.) – gatunek śluzowca.

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Reticulariidae, Liceida, Myxogastria, Myxogastrea, Mycetozoa, Amoebozoa, Protozoa.

Synonimy naukowe:

Morfologia

Młode okazy są koloru żywoczerwonego lub pomarańczowego, później przebarwiają się na szarobrązowo. Są miękkie, z czerwoną śluzowatą masą protoplazmy wewnątrz. Pojedynczy okaz ma średnicę do 15 mm. Jest to tzw. zrosłozarodnia. Okryta jest dwuwarstwową okrywą. Okrywa zewnętrzna miejscami rozdwaja się i tworzy pęcherzyki. Pomiędzy obiema okrywami znajduje się włośnia rzekoma, której nitki przebijają okrywę wewnętrzną i wnikają do zarodni.

Zarodniki są bezbarwne, o powierzchni siateczkowanej i pokrytej brodawkami. Mają średnicę zarodniki 4–7 μm. Niedojrzała masa zarodników ma barwę różowo-fioletową.

Tryb życia

Rulik nadrzewny występuje na zmurszałych pniakach, przeważnie w małych grupkach, zwykle w lecie po deszczach. Podobnie jak inne śluzowce, żywi się bakteriami, zarodnikami grzybów i rozmaitymi mikroorganizmami. Nie atakuje drewnianych podkładów. Po dojrzeniu następuje rozerwanie okrywy i uwolnienie zarodników. Okrywa zazwyczaj pęka nieregularnie.

Występowanie i siedlisko

Gatunek kosmopolityczny, występuje pospolicie na całym świecie, na wszystkich kontynentach (oprócz Antarktydy). W Polsce jest pospolity.

Przypisy