Rudolf Mleczko
kapitan piechoty
Data i miejsce urodzenia

17 kwietnia 1898
Kozy

Data i miejsce śmierci

18 sierpnia 1928
Rogóźno

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

2 Pułk Strzelców Podhalańskich

Główne wojny i bitwy

wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Rudolf Mleczko (ur. 17 kwietnia 1898 w Kozach, zm. 18 sierpnia 1928 w Rogóźnie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 17 kwietnia 1898 w Kozach jako syn Jana i Anny z domu Osierda. Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a później do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927. W latach 20. był oficerem zawodowym 2 pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku. W 1928 był zweryfikowany z lokatą 89.

Był autorem artykułu pt. Uwagi o organizacji łączności w pułku piechoty, opublikowanym w zeszycie 7 czasopisma „Przegląd Piechoty” z sierpnia 1928. Ostatnie zdanie jego rozprawy brzmiało:

Zbliżający się okres ćwiczeń koncentracyjnych i międzydywizyjnych przyniesie cały szereg nowych doświadczeń i nowych poglądów oraz wysunie, być może, nowe postulaty, które dadzą bogaty materiał do dalszego rozwinięcia tego ważnego w życiu wojska zagadnienia.

Zmarł 18 sierpnia 1928 w Rogóźnie. Poniósł śmierć podczas ćwiczeń wojskowych 2 pułku Strzelców Podhalańskich. Został wówczas zastrzelony przy swojej kwaterze, według doniesienia prasowego po sutej libacji w kasynie oficerskim z okazji pożegnania oficerów rezerwy. Sprawcą zabójstwa był por. Jan Pniewski, który pod koniec sierpnia 1928 został przewieziony do więzienia Okręgowego Sądu Wojskowego we Lwowie. W ewidencji Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej widniało dwóch oficerów o tożsamości Jan Pniewski. Pierwszy z nich, Jan Pniewski I, ur. 1894, posiadał tytuł naukowy doktora i w latach 1923, 1924 w stopniu porucznika piechoty był oficerem rezerwowym 36 pułku piechoty z garnizonu Warszawa. Drugi z nich, porucznik kawalerii Jan Pniewski II, ur. 1898, na przełomie lat 20./30., w tym w 1928 roku, był oficerem 14 pułku Ułanów Jazłowieckich z garnizonu Lwów. Istnieje prawdopodobieństwo, że opisywanym sprawcą zabójstwa Rudolfa Mleczki był pierwszy z nich, oficer piechoty urodzony w 1894, jako że doniesienie prasowe w „Expressie Wieczornym Ilustrowanym” wskazało, iż zabójca był oficerem 2 pułku Strzelców Podhalańskich, a zatem jednostki piechoty. Odnośnie do przyczyn dokonania zabójstwa krążyły różne wersje i pogłoski, które miało wyjaśnić wszczęte śledztwo.

Uroczystości żałobne Rudolfa Mleczki odbyły się w Tomaszowie Lubelskim, a uczestniczyli w nich żołnierze z załogi pobliskiego garnizonu w oraz z jednostek wówczas uczestniczących w ćwiczeniach w pobliskim Bełżcu. Następnie jego ciało zostało przewiezione do Krosna i pochowane na tamtejszym Starym Cmentarzu w grobowcu rodziny Niepokojów, w którym został później pochowany mjr Władysław Gościński (1890–1954). Inskrypcja nagrobna podała, iż Rudolf Mleczko zginął na posterunku.

Był odznaczony Krzyżem Walecznych. Jego żoną była Stefania z domu Niepokój (1902–1996), z którą miał córkę.

Przypisy

  1. ↑ Oficerowie. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2016-05-18].
  2. 1 2 3 4 5 Informacja w treści inskrypcji nagrobnej Rudolfa Mleczki.
  3. 1 2 3 Rudolf Mleczko. geni.com. [dostęp 2016-07-21].
  4. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 435.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 378.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 221.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 379.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 328.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 102.
  10. ↑ Lista starszeństwa oficerów. „Przegląd Piechoty”. Z. 8, s. 137, 1928.
  11. ↑ Spis rzeczy. „Przegląd Piechoty”. Z. 6, s. III, IX, 1928.
  12. ↑ Rudolf Mleczko. Uwagi o organizacji łączności w pułku piechoty. „Przegląd Piechoty”. Z. 7, s. 1-9, 1928.
  13. ↑ Rudolf Mleczko. Uwagi o organizacji łączności w pułku piechoty. „Przegląd Piechoty”. Z. 7, s. 9, 1928.
  14. ↑ Zmarli. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 14, s. 389, 5 listopada 1928.
  15. 1 2 3 4 5 6 7 Porucznik zastrzelił kapitana. Zagadkowa tragedia na ćwiczeniach wojskowych. „Express Wieczorny Ilustrowany”. Nr 244, s. 3, 31 sierpnia 1928.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 231, 492.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 215, 432.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 72, 627, 689.
  19. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 567, 611.
  20. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 303, 359.
  21. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 159, 641.
  22. ↑ Zasłużeni Krośnianie pochowani na Starym Cmentarzu. s. 17, 18. [dostęp 2017-07-21].
  23. ↑ Ewa Gorczyca: Stary Cmentarz w Krośnie. nowiny24.pl, 2005-11-02. [dostęp 2016-07-21].
  24. ↑ Stefania Mleczko (Niepokój). geni.com. [dostęp 2016-07-21].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.