Romuald Kohutnicki
pułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia

20 lutego 1889
Kijów

Data i miejsce śmierci

30 czerwca 1972
Wesoła

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Dowództwo Okręgu Korpusu Nr VII

Stanowiska

dowódca OPL

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Romuald Kohutnicki (ur. 20 lutego 1889 w Kijowie, zm. 30 czerwca 1972 w Wesołej) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 20 lutego 1889 w Kijowie, ówczesnej stolicy guberni kijowskiej, w rodzinie Jana i Aleksandry z Bratkowskich. Był starszym bratem Władysława (1893–1982), kapitana Wojska Polskiego i kawaler Orderu Virtuti Militari.

Romuald uczęszczał do szkół w Lipowcu, Żytomierzu i Charkowie. W 1907 wstąpił do Odeskiej Szkoły Wojskowej (ros. Одесское военное училище). W 1910 został mianowany podporucznikiem. Oficer Armii Imperium Rosyjskiego i I Korpusu Polskiego w Rosji. Od grudnia 1918 na Syberii dowodził 3 pułkiem strzelców polskich. W sierpniu 1920, w czasie Bitwy Warszawskiej, był szefem sztabu 11 Dywizji Piechoty. Od 1 września 1920 dowodził 29 pułkiem piechoty w Kaliszu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 170. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 20 czerwca 1923 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 38 pułku piechoty w Przemyślu. Z dniem 15 września 1923 został przeniesiony do 15 pułku piechoty „Wilków” w Dęblinie na stanowisko dowódcy pułku. Z dniem 1 września 1925 został czasowo przeniesiony do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I z pozostawieniem przy Komendzie Obozu Warownego „Dęblin”. W styczniu 1926 został przydzielony do dowództwa 1 Dywizji Piechoty Legionów w Wilnie na stanowisko oficera Przysposobienia Wojskowego. Od 7 sierpnia 1927 do 16 października 1935 dowodził 80 pułkiem piechoty w Słonimiu. 1 stycznia 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień pułkownika w korpusie oficerów piechoty i 9. lokatą. Od 2 lutego do 5 maja 1928 był słuchaczem III unitarno-informacyjnego kursu dla podpułkowników i pułkowników, kandydatów na dowódców pułków, względnie dowódców pułków w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie. Ówczesny komendant Centrum, generał brygady Wacław Dziewanowski wydał o nim niezbyt pochlebną opinię: „interesował się pracą na kursie, zrobił pewne postępy, ale na ogół wykazał poziom przeciętny, a raczej nawet słaby we wszystkich przedmiotach”. Za 1932 otrzymał ocenę ujemną. Dowódca Brygady KOP „Nowogródek” w Nowogródku. Brygadą dowodził do 1 lutego 1937, a następnie został przeniesiony do dyspozycji ministra spraw wojskowych. Inspektor amii generał dywizji Tadeusz Piskor oceniając go na stanowisku brygadiera stwierdził: „ruchliwy, przebywa w terenie, wnosi dużo zdrowego sensu i energii w pracy”. W latach 1937-1939 dowódca Obrony Przeciwlotniczej w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu. 13 października 1938 dowódca Obrony Przeciwlotniczej Ministerstwa Spraw Wojskowych, generał brygady Józef Zając stwierdził: „zupełnie odpowiada na stanowisku dowódcy OPL OK Poznań, które ma mniejsze i mniej skomplikowane zadania z punktu widzenia OPL. Pracuje systematycznie”.

Zmarł 30 czerwca 1972. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Błoniu.

Od 10 kwietnia 1928 był żonaty z Jadwigą z Szyszkowskich, z którą miał troje dzieci.

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ 26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie daty urodzenia z „7 lutego 1889” na „20 lutego 1889”.

Przypisy

  1. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934, s. 22.
  2. ↑ Polak (red.) 1991 ↓, s. 69.
  3. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  4. ↑ Kolekcja ↓, s. 2, 4.
  5. ↑ Kolekcja ↓, s. 4.
  6. ↑ Bagiński 1921 ↓, s. 554, 558, 572, jako podpułkownik „Kogutnicki”.
  7. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 105, 695.
  8. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 25.
  9. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 39 z 20 czerwca 1923 roku, s. 402.
  10. ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 59 z 11 września 1923 roku, s. 556.
  11. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 116 z 3 listopada 1925 roku, s. 624.
  12. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 26 stycznia 1926 roku, s. 39.
  13. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 220.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 2 stycznia 1928, s. 1.
  15. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 8, w marcu 1939 zajmował 2. lokatę.
  16. ↑ Archiwum Józefa Piłsudskiego, teczka 701/1/118, Opinie z kursów, s. 505.
  17. ↑ Archiwum Józefa Piłsudskiego, teczka 701/1/121, Lista zdyskwalifikowanych generałów, pułkowników i podpułkowników, s. 791.
  18. ↑ Opinie dowódców brygad KOP za 1936 rok, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/120, s. 40.
  19. ↑ Obsada wyższych dowództw lipiec 1937 rok, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/121, s. 13.
  20. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 8, 522.
  21. ↑ Opinie pułkowników piechoty za 1938 rok, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/120, s. 290.
  22. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  23. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 27 z 19 sierpnia 1922, s. 614, tu numer krzyża „7725”.
  24. ↑ M.P. z 1931 r. nr 178, poz. 260.
  25. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931, s. 361.
  26. ↑ M.P. z 1935 r. nr 258, poz. 308.
  27. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 11 listopada 1935, s. 121.
  28. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 43 z 27 grudnia 1921, s. 1748.
  29. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 28 marca 1923, s. 210.
  30. ↑ M.P. z 1930 r. nr 98, poz. 143.
  31. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 18 marca 1930, s. 77.
  32. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 3.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.