Roman Urbański (ur. 24 stycznia 1897 w Środzie Wielkopolskiej, zm. 19 października 1920 w Brześciu) – żołnierz armii niemieckiej, Wojsk Wielkopolskich, Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Ludwika i Ludwiki z Kwiatkowskich. Absolwent szkoły powszechnej. Po ukończeniu nauki pracował na kolei. W 1916 wcielony do armii niemieckiej. W jej szeregach walczył na froncie zachodnim. Był dwukrotnie ranny.

W grudniu 1918 wstąpił do oddziałów powstańczych, w szeregach których walczył w powstaniu wielkopolskim. W 1919 przydzielony do 1 pułku Strzelców Wielkopolskich. W jego szeregach wziął udział w wojnie polsko-ukraińskiej - w odsieczy Lwowa. W wojnie polsko-bolszewickiej walczył na między innymi na froncie litewsko-białoruskim. W 1920 wyznaczony został na stanowisko dowódcy 3 plutonu 6 kompanii 55 pp. 16 września kompania obsadzała odcinek fr. pod wsią Laskowem. W nocy polskie pozycje zaatakowały wypoczęte oddziały A.Czerwonej. Na pomoc atakowanej 6 kompanii pospieszył pluton U. Dzięki jego odwadze udał się kontratak. U. przypłacił to jednak życiem, gdyż w ostatnim momencie walki padł ciężko ranny w brzuch. Za bohaterstwo w walce odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

Zmarł w Brześciu. Rodziny nie założył.

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 1056)

Przypisy

Bibliografia

• Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
• Stefan Jasionek: Zarys historii wojennej 55-go Poznańskiego pułku piechoty. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.