Roman Emilian Marceli Peszkowski
porucznik sanitarny
Data i miejsce urodzenia

22 października 1898
Rzeszów

Data i miejsce śmierci

między 20 a 22 kwietnia 1940
Katyń

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

5 Pułk Piechoty Legionów,
7 Batalion Sanitarny,
9 Szpital Okręgowy

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa:

Późniejsza praca

instruktor LOPP

Odznaczenia

Roman Emilian Marceli Peszkowski (ur. 22 października 1898 w Rzeszowie, zm. między 20 a 22 kwietnia 1940 w Katyniu) – porucznik sanitarny Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Był synem Władysława i Marii z Mireckich. Absolwent gimnazjum w Rzeszowie. Uzyskał niepełne wykształcenie medyczne. Uczestnik I wojny światowej w szeregach armii austro-węgierskiej. W lipcu 1920 jako podchorąży sanitarny służył w Szpitalu Mokotowskim, został powołany do rezerwy Wojska Polskiego z jednoczesnym powołaniem do czynnej służby i mianowany podporucznikiem sanitarnym. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 5 pułku piechoty Leg. Od 1921 w VII batalionie sanitarnym. W 1927 był w stopniu porucznika administracji, dział sanitarny ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 36 lokatą. W 1929 jako główny instruktor PCK organizował i przeprowadzał w całej Polsce kursy przeciwgazowe szkolące instruktorów i podinstruktorów drużyn ratowniczych. Reprezentował Zarząd Główny PCK na Walnych Zebraniach Członków PCK w poszczególnych oddziałach. Wygłaszał referaty dotyczące zadań i rozwoju PCK. Prowadził audycje w Polskim Radiu dotyczące organizacji przez PCK pomocy sanitarnej społeczeństwu na wypadek katastrof żywiołowych i wojennych oraz wojny chemicznej. Brał czynny i znaczący udział w I Kongresie Ratownictwa, na którym podniesiono konieczność utworzenia centralnego związku ratownictwa. W 1931 był nadal oficerem 7 batalionu sanitarnego. W kwietniu 1931 został wybrany do Komisji Rewizyjnej poznańskiego Oddziału LOPP. W 1933 należał do kadry zapasowej 9 Szpitala Okręgowego. W 1935 został zwolniony z zajmowanych stanowisk z równoczesnym pozostawieniem bez przynależności służbowej i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu, następnie został przeniesiony w stan spoczynku. W latach 1936–1939 w LOPP w Brześciu n. Bugiem jako instruktor. W marcu 1939 zmobilizowany do 9 Szpitala Okręgowego.

Po agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939 został wzięty do niewoli. Według stanu z kwietnia 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 19 a 21 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 035/2 poz 14, nr akt 259 z 16.04.1940. Został zamordowany między 20 a 22 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Nie został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców.

Brat Romana Peszkowskiego – ppłk art. Edward Zygmunt Peszkowski – był także oficerem Wojska Polskiego i także został zamordowany w ramach zbrodni katyńskiej w Charkowie.

Upamiętnienie

  • Edward i Roman Peszkowscy zostali upamiętnieni symbolicznymi inskrypcjami na grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Pobitno w Rzeszowie.
  • Minister obrony narodowej Aleksander Szczygło decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie na stopnień kapitana. Awans zostały ogłoszone 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”
  • Dąb Pamięci zasadzony przez Zespół Szkół Ekonomicznych przy ul. Hoffmanowej w Rzeszowie

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, s. 587.
  2. ↑ Jędrzej Tucholski, Mord w Katyniu, 1991, s. 188.
  3. 1 2 3 Kiński i inni, Katyń, Księga Cmentarna, 2000, s. 473.
  4. ↑ „Dziennik Personalny” (R.1, nr 27), Warszawa, 21 lipca 1920, s. 603.
  5. ↑ Serwis informacyjny UM Rzeszów - Z dawnego Rzeszowa - "Podkarpacka historia" [online], www.rzeszow.pl [dostęp 2019-10-05] [zarchiwizowane z adresu 2019-10-05].
  6. ↑ Rocznik Oficerski, Warszawa 1923, s. 1165.
  7. ↑ Lista starszeństwa oficerów zawodowych korpusu sanitarnego, Warszawa: MSWojsk., 1927, s. 24.
  8. ↑ „Kurjer Poznański” (R.24, nr 16), 10 stycznia 1929, s. 6.
  9. ↑ „Dziennik Poznański” (R.71, nr 9), 11 stycznia 1929, s. 4.
  10. ↑ „Kurjer Poznański” (R.24, nr 121), 13 marca 1929, s. 6.
  11. ↑ „Kurjer Warszawski” (R.109, nr 72), 14 marca 1929, s. 4.
  12. ↑ „Kurjer Warszawski” (R.109, nr 124), 7 maja 1929, s. 8.
  13. ↑ „Kurjer Poznański” (R.25, nr 227), 17 maja 1930, s. 18.
  14. ↑ „Dziennik Poznański” (R.71, nr 214), 17 września 1929, s. 4.
  15. ↑ „Dziennik Personalny” (R.12, nr 5), Warszawa, 3 sierpnia 1931, s. 280.
  16. ↑ „Dziennik Poznański” (R.73, nr 90), 19 kwietnia 1931, s. 5.
  17. ↑ „Dziennik Personalny” (R.14, nr 10), 15 września 1933, s. 190.
  18. ↑ „Dziennik Personalny” (R.16, nr 10), Warszawa, 4 lipca 1935, s. 93.
  19. ↑ J. Tucholski, op cit, s. 680.
  20. ↑ Listy katyńskie w zasobie Archiwum Państwowego w Lublinie – Archiwum Państwowe w Lublinie [online] [dostęp 2019-09-29] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-07] (pol.).
  21. ↑ The Katyn Forest Massacre, Washington 1952, s. 131
  22. ↑ Edward Peszkowski. grobonet.erzeszow.pl. [dostęp 2023-05-06].
  23. ↑ Roman Peszkowski. grobonet.erzeszow.pl. [dostęp 2023-05-06].
  24. ↑ Beata Terczyńska, W Rzeszowie posadzono dąb pamięci zamorodowanego w Katyniu kapitana Peszkowskiego [online], Nowiny, 15 września 2009 [dostęp 2019-10-05] (pol.).
  25. ↑ M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 103 „za zasługi na polu obrony przeciwgazowej i administracji wojska”.
  26. ↑ Lista starszeństwa oficerów zawodowych Korpusu Sanitarnego., Warszawa 1930, s. 50.

Bibliografia

  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-02-09].
  • Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928.
  • Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
  • Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
  • Jędrzej Tucholski: Mord w Katyniu. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1991. ISBN 83-211-1408-3.
  • УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, ISBN 978-5-78700-123-5.
  • The Katyn Forest Massacre : hearings before the Select Committee to Conduct an Investigation of the Facts, Evidence and Circumstances of the Katyn Forest Massacre, Eighty-second Congress, first[-second] session, on investigation of the murder of thousands of Polish officers in the Katyn Forest near Smolensk, Russia, Washington 1952.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.