Roman Michałowski
podpułkownik dyplomowany artylerii
Data i miejsce urodzenia

9 lutego 1895
Kraków

Data i miejsce śmierci

14 maja 1974
Nowy Jork

Przebieg służby
Lata służby

19141974

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

kadra oficerów artylerii

Stanowiska

attaché wojskowy

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa

Odznaczenia

Roman Stefan Seweryn Michałowski hrabia (ur. 9 lutego 1895 w Krakowie, zm. 14 maja 1974 w Nowym Jorku) – polski dyplomata, podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 9 lutego 1895 w Krakowie, w rodzinie Władysława i Ireny z Żółtowskich. W 1913 złożył maturę w c. k. Gimnazjum III w Krakowie. W latach 1913–1914 studiował w Uniwersytecie Oksfordzkim.

W 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do Kadry Artylerii w Przegorzałach. Następnie był kanonierem w 5 baterii II dywizjonu artylerii. Do 1 sierpnia 1915 roku przebywał na leczeniu. 1 kwietnia 1917 roku został awansowany na chorążego artylerii. Po kryzysie przysięgowym został członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej.

Od listopada 1918 roku pełnił służbę w Adiutanturze Generalnej. Od 16 czerwca do 30 listopada 1919 roku był słuchaczem I Kursu Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie. Następnie pełnił służbę w Oddziale III Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego. W latach 1920–1922 był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej w Paryżu (franc. École Supérieure de Guerre). W czasie studiów jego oddziałem macierzystym był początkowo Oddział V Sztabu Generalnego, a później 2 Pułk Artylerii Polowej Legionów w Kielcach. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 71. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Na wniosek szefa Sztabu Generalnego, „po pomyślnym ukończeniu studiów”, Minister Spraw Wojskowych przyznał mu „pełne kwalifikacje do pełnienia służby na stanowiskach Sztabu Generalnego” i z dniem 15 lutego 1923 roku przydzielił do Oddziału III Sztabu Generalnego na stanowisko kierownika referatu. 31 marca 1924 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku i 32. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.

W 1924 roku został wyznaczony na stanowisko attaché wojskowego przy Poselstwie Polskim w Londynie. Był wówczas przeniesiony do kadry oficerów artylerii, jako oficer 2 Pułku Artylerii Polowej Legionów. 29 stycznia 1929 roku ogłoszono jego mianowanie na stanowisko attaché wojskowego przy Poselstwie Polskim w Bukareszcie. Na podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 roku w korpusie oficerów kawalerii. Z dniem 30 kwietnia 1933 roku został przeniesiony do dyspozycji szefa Sztabu Głównego. Następnego dnia został przeniesiony do dyspozycji Ministra Spraw Zagranicznych na okres sześciu miesięcy z zachowaniem dodatku służbowego. Z dniem 31 października 1933 roku został przeniesiony do rezerwy z równoczesnym przeniesieniem w rezerwie do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I.

W latach 1933–1938 sekretarz Ambasady RP w Londynie, następnie radca Poselstwa RP w Tokio. Od 1940 w Nowym Jorku. W latach 1944–1945 był oficerem łącznikowym w amerykańskiej Kwaterze Głównej 6 Grupy Armii. W latach 1948–1952 wykładał w US Military Academy, a następnie na innych uniwersytetach. W 1950 roku był współzałożycielem Związku Polskich Federalistów w Stanach Zjednoczonych. Zmarł 14 maja 1974 roku w Nowym Jorku.

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Sprawozdanie 1913 ↓, s. 131.
  2. Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 40.
  3. Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 9, 769, tu podano, że urodził się 9 stycznia 1895 roku.
  4. Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 193, tu także podano, że urodził się 9 stycznia 1895 roku.
  5. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 26 stycznia 1923 roku, s. 69.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 10, 717, 817.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 640, 740, 1360.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 431, 453.
  9. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 9.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 178, 424 tu także podano, że urodził się 1 stycznia 1895 roku.
  11. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 83.
  12. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 142, 148.
  13. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 140, tu jako datę urodzenia podano również 1 stycznia 1895 roku.
  14. M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  15. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 czerwca 1939. Warszawa: Stowarzyszenie "Samopomoc Urzędników Polskiej Służby Zagranicznej", 1939, s. 218. [dostęp 2022-10-21].
  16. M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
  17. Na podstawie fotografii [1].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.