Roman Wincenty Krajewski
kapitan uzbrojenia
Data i miejsce urodzenia

25 września 1887
Lwów

Data i miejsce śmierci

między 23 a 24 kwietnia 1940
Katyń

Przebieg służby
Lata służby

1918–1940

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Departament III Artylerii i Uzbrojenia; Instytut Badań Materiałów Uzbrojenia

Główne wojny i bitwy

wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Roman Wincenty Krajewski (ur. 25 września 1887 we Lwowie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan uzbrojenia Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Adama i Wincentyny z Kędzierskich. Żołnierz Legionów. Brał udział w obronie Lwowa, walczył na Odcinku I w Domu Technika. Uczestnik wojny 1918–1921.

1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Departamencie V Ministerstwa Spraw Wojskowych, a jego oddziałem macierzystym był 1 pułk artylerii polowej Legionów. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 75. lokatą w korpusie oficerów uzbrojenia, a jego oddziałem macierzystym był Okręgowy Zakład Uzbrojenia Nr V w Krakowie. W latach 1923–1924 pełnił służbę w Zbrojowni nr 2 w Warszawie, pozostając oficerem nadetatowym Okręgowego Zakładu Uzbrojenia Nr V w Krakowie. Później służył w Departamencie III Artylerii i Uzbrojenia. W latach 1928–1932 pełnił służbę w Instytucie Badań Materiałów Uzbrojenia w Warszawie, pozostając w kadrze oficerów artylerii. Od 1927 był redaktorem „Przeglądu Artyleryjskiego”. W 1933 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

W kampanii wrześniowej wzięty do niewoli przez Sowietów. Według stanu na kwiecień 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. 22 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 040/3 z 20.04.1940. Został zamordowany między 23 a 24 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, zapis w dzienniku ekshumacji pod datą 04.05.1943. Przy szczątkach w mundurze oficerskim znaleziono oficerską książeczkę wojskową, pismo obliczeń emerytury, jeden list, książeczkę ubezpieczeniową PKO i dwie książeczki PKO wystawione na Krystynę i Zofię Krajewską. Figuruje na liście AM-187-801 i liście Komisji Technicznej PCK pod numerem: GARF-17-0801. Nazwisko Krajewskiego znajduje się na liście ofiar (pod nr 2296) opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 107 i w Nowym Kurierze Warszawskim nr 112 z 1943. Krewni do 1946 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie.

Roman Krajewski był żonaty z Krystyną z Bieńkowskich, z którą miał syna Lesława i córkę Zofię. Mieszkał w Warszawie na placu Inwalidów.

Ordery i odznaczenia

Upamiętnienie

  • Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 14384) – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie żołnierzy polskich zamordowanych w Katyniu i innych nieznanych miejscach kaźni, nadane przez Prezydenta RP na Uchodźstwie profesora Stanisława Ostrowskiego (11 listopada 1976).
  • Krzyż Kampanii Wrześniowej – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie pamiątkowe wszystkich ofiar zbrodni katyńskiej (1 stycznia 1986).
  • Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie na stopnień kapitana. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Auswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943, s. 187.
  2. 1 2 Listy katyńskie w zasobie Archiwum Państwowego w Lublinie – Archiwum Państwowe w Lublinie [online], lublin.ap.gov.pl [dostęp 2018-01-19] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-07] (pol.).
  3. 1 2 Jędrzej Tucholski, Mord w Katyniu, 1991, s. 145.
  4. 1 2 3 Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 306.
  5. ↑ Obrona Lwowa 1-22 listopada 1918. T. 3, Organizacja listopadowej obrony Lwowa, ewidencja uczestników walk, lista strat, Lwów 1939, s. 63
  6. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 277, 711.
  7. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 346.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1345, 1364, 1365.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1227, 1238.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 442, 505.
  11. 1 2 Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 298.
  12. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 364, 858.
  13. ↑ УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, s. 420.
  14. ↑ M.P. z 1934 r. nr 23, poz. 35 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” zamiast uprzednio nadanego Medalu Niepodległości (M.P. z 1932 r. nr 92, poz. 124).
  15. ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 97 „za zasługi w służbie wojskowej”.

Bibliografia

  • Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
  • Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
  • Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1934. [dostęp 2016-06-11].
  • Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
  • Jędrzej Tucholski: Mord w Katyniu. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1991. ISBN 83-211-1408-3.
  • УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, ISBN 978-5-78700-123-5.
  • Auswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.