Roman Kostorkiewicz
major geograf
Data i miejsce urodzenia

15 lutego 1889
Jarosław

Data i miejsce śmierci

11 listopada 1931
Zaleszczyki

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Błękitna Armia
Wojsko Polskie

Jednostki

12 pułk artylerii polowej

Stanowiska

dowódca baterii

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Późniejsza praca

kierowniki Urzędu Katastralnego

Odznaczenia

Roman Kostorkiewicz (ur. 15 lutego 1889 w Jarosławiu, zm. 11 listopada 1931 w Zaleszczykach) – oficer artylerii armii austriackiej, Armii Polskiej we Francji i Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Wincentego i Józefy z Gorzeńskich. Absolwent Politechniki Lwowskiej. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach, a później walczył na frontach I wojny światowej. Na froncie włoskim dostał się do niewoli. Jego oddziałem macierzystym był pułk armat polowych nr 29, a następnie pułk artylerii polowej nr 2. W czasie służby w c. i k. armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów rezerwy artylerii: kadeta (1 stycznia 1913), podporucznika (1 marca 1915) i porucznika (1 listopada 1916).

W grudniu 1918 wstąpił do Armii Polskiej we Francji i razem z nią wrócił do kraju. W składzie 12 pułku artylerii polowej, w stopniu porucznika, walczył na froncie polsko-bolszewickim. W maju 1920, podczas walk o Lewków, ogniem dowodzonej przez siebie 5 baterii umożliwił odwrót oddziałów polskich. Za bohaterstwo w boju został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

W 1922, w stopniu majora został przeniesiony do rezerwy. W latach 1923–1924 posiadał przydział w rezerwie do 24 pułku artylerii polowej w Jarosławiu. Później został przeniesiony do korpusu oficerów rezerwy geografów i przydzielony do Wojskowego Instytutu Geograficznego.

Po zwolnieniu z wojska podjął pracę na stanowisku geometry w Jarosławiu, a w 1928 przeszedł na emeryturę. 17 sierpnia 1928 wojewoda tarnopolski nadał mu „uprawnienie na mierniczego przysięgłego z siedzibą biura w Borszczowie”. Jako emerytowany starszy geometra w VIII stopniu służbowym został z dniem 1 stycznia 1931 reaktywowany, mianowany referendarzem miernictwa w dotychczasowym stopniu służbowym i pełniącym obowiązki kierownika Urzędu Katastralnego w Zaleszczykach. Zmarł 11 listopada 1931 w Zaleszczykach.

Był żonaty, bezdzietny.

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 785, 816, jako Roman Kostórkiewicz.
  2. ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 671, 716.
  3. ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 855, 902.
  4. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 1068, 1127.
  5. 1 2 3 Polak (red.) 1991 ↓, s. 74.
  6. ↑ Turek 1928 ↓, s. 35.
  7. ↑ Spis oficerów rezerwy 1922 ↓, s. 135, jako Roman Józef Kostorkiewicz.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 761, 837.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 682, 763.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 21 kwietnia 1932 roku, s. 319.
  11. ↑ Ogłoszenie. „Tarnopolski Dziennik Wojewódzki”. 12, s. 15, 1928-10-01. Tarnopol., tu jako inż. Roman Kostórkiewicz.
  12. ↑ Reaktywowani. „Tarnopolski Dziennik Wojewódzki”. 4, s. 55, 1931-03-01. Tarnopol., tu jako Roman Kostórkiewicz.
  13. ↑ Zmarli. „Tarnopolski Dziennik Wojewódzki”. 1, s. 10, 1932-01-01. Tarnopol., tu jako Roman Kosturkiewicz.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 21 kwietnia 1932 roku, s. 319, jako mjr rez. Roman Kostórkiewicz.
  15. ↑ Polak (red.) 1991 ↓, s. 75.
  16. 1 2 3 4 5 Ranglisten 1918 ↓, s. 1127.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.