Roman Kostikow
Proboszcz

Roman Kostikow (Sanok, 1937)
Data i miejsce urodzenia

1 lutego 1901
Jasło

Data i miejsce śmierci

14 lutego 1950
Wrocław

Miejsce pochówku

Nowa Sól

Administrator wojskowej Parafii Chrystusa Króla w Sanoku
Okres sprawowania

lata 30. – 1939

Proboszcz parafii św. Michała Archanioła w Nowej Soli
Okres sprawowania

25 lipca 1946–14 lutego 1950

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

27 maja 1923

Odznaczenia

Roman Kostikow (ur. 1 lutego 1901 w Jaśle, zm. 14 lutego 1950 we Wrocławiu) – polski duchowny rzymskokatolicki, starszy kapelan Wojska Polskiego II RP.

Życiorys

Urodził się 1 lutego 1901 w Jaśle. Kształcił się w C. K. Gimnazjum w Jaśle, jako uczeń VIII klasy u kresu I wojny światowej na przełomie 1918/1919 wziął udział w wojnie polsko-ukraińskiej, a jako czynny wojskowy w 1919 zdał w tej szkole egzamin dojrzałości.

Święcenia kapłańskie otrzymał 27 maja 1923 w Przemyślu. Ukończył studia z tytułem magistra. W latach 1923-1928 posługiwał jako wikariusz i katecheta w polskich parafiach w Łańcucie, skąd w 1926 został przeniesiony do Błażowej. Stamtąd w 1928 został mianowany administratorem Parafii Matki Bożej Szkaplerznej w Kąkolówce, następnie był tamtejszym proboszczem do 1931.

W 1931 został zwolniony z obowiązków w diecezji, przeniesiony do służby duszpasterskiej Wojska Polskiego i mianowany na stopień kapelana (odpowiednik kapitana) ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1931 (według innego źródła ze starszeństwem od 1 stycznia 1932). Jako kapelan rezerwy powołany do służby czynnej w dniu 27 czerwca 1935 został przemianowany na zawodowego kapelana wojskowego ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i lokatą 1. Służył jako kapelan garnizonu Wilno (w 1932 jako oficer rezerwy powołany do służby czynnej). Później został przeniesiony do Sanoka, gdzie został administratorem ustanowionej przy 2 pułku Strzelców Podhalańskich parafii wojskowej pod wezwaniem Chrystusa Króla do 1939 (jego poprzednikiem był ks. kpl. Bronisław Nowyk). W latach 30. zajmował się organizowaniem kwatery dla żołnierzy poległych w latach 1918-1920 na sanockim cmentarzu. Został mianowany starszym kapelanem (major) z dniem 19 marca 1939. Przed 1939 został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Po wybuchu II wojny światowej i kampanii wrześniowej w 1939 został wzięty do niewoli przez Niemców, po czym był osadzony w niemieckich obozach jenieckich: wraz z innymi oficerami 2 pułku Strzelców Podhalańskich przebywał w Oflagu VII A Murnau, Oflagu VI E Dorsten, Oflagu VI B Dössel i Oflagu X C Lubece) od 1939 do 1945. Po oswobodzeniu pełnił funkcję naczelnego kapelana obozu w Dössel, a później objął stanowisko dziekana I Korpusu Armii Brytyjskiej na obszarze Niemiec

Po zakończeniu wojny, w grudniu 1945 został duchownym w kościele św. Michała Archanioła w Nowej Soli na Ziemiach Odzyskanych. Od 25 lipca 1946 pełnił urząd proboszcza tamtejszej parafii św. Michała Archanioła. Od podstaw tworzył polską parafię w tym mieście. We wrześniu 1946 został mianowany na urząd wikariuszem substytutem w Dekanacie Nowa Sól. Wystąpił z inicjatywą zaproszenia księży kapucynów celem ich przeniesienia do Nowej Soli, w której panował niedostatek duchownych. Osiedli oni w późniejszym Kościele św. Antoniego (wcześniej świątynia ewangelicka) i współpracowali z parafią św. Michała Archanioła i ks. Kostikowem. Pełnił stanowisko dziekana dekanatu kożuchowskiego.

Zmarł 14 lutego 1950 na ulicy we Wrocławiu. 17 lutego 1950 został pochowany na cmentarzu przy kościele w Nowej Soli.

Uwagi

  1. ↑ W ewidencji kościelnej piśmiennictwa diecezji przemyskiej przed 1939 tożsamość zapisywana w języku łacińskim jako „Romanus Kostikow”.

Przypisy

  1. ↑ Schematismus universi venerabilis cleri Saecularis et Regularis Dioeceseos Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1937. Przemyśl: 1937, s. 177.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Wspomnienia pośmiertne. Roman Kostikow. „Wiadomości Kościelne”. Nr 1-6, s. 15, 1950. Administracja Apostolska Dolnego Śląska.
  3. 1 2 3 4 Wiktor Cygan: Wykaz kapelanów, służących czynnie lub w rezerwie w WP w okresie pokojowym w latach 1923-1939. ordynariat.wp.mil.pl, 2011-03-01. [dostęp 2015-07-19].
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Proboszcze. Roman Kostikow. michal.zgora-gorzow.opoka.org.pl. [dostęp 2015-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-22)].
  5. 1 2 3 Rocznik Oficerski 1939 ↓, s. 407.
  6. ↑ W Roczniku Oficerskim 1932 (s. 409) omyłkowo podano datę urodzenia 1 listopada 1901.
  7. ↑ Księga pamiątkowa 70-lecia Państwowego Gimnazjum imienia króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle 1868–1938. Jasło: 1938, s. 32, 121, 126.
  8. ↑ Elenchus Cleri Dioeceseos Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1924. Przemyśl: 1924, s. 106.
  9. ↑ Schematismus universi venerabilis cleri Saecularis et Regularis Dioeceseos Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1937. Przemyśl: 1937, s. 216.
  10. 1 2 3 4 5 6 7 Historia. Kalendarium z okresu 50-lecia. michal.zgora-gorzow.opoka.org.pl. [dostęp 2015-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-22)].
  11. ↑ Elenchus Cleri Dioeceseos Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1924. Przemyśl: 1924, s. 46.
  12. ↑ Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. Z. 7-8, s. 177, 1926.
  13. ↑ Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. Z. 8-9, s. 191, 1928.
  14. ↑ Kościół Parafialny w Kąkolówce. podkarpackie.regiopedia.pl. [dostęp 2015-07-19].
  15. ↑ Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. Z. 10-11, s. 421, 1931.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 409.
  17. ↑ Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 10, s. 84, 4 lipca 1935.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 505.
  19. ↑ Schematismus universi venerabilis cleri Saecularis et Regularis Dioeceseos Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1937. Przemyśl: 1937, s. 142, 167.
  20. ↑ Edward Zając: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. W stulecie konsekracji 1897-1997. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 1997, s. 43. ISBN 83-905046-4-2.
  21. ↑ Edward Zając: Jak Sanok wybił się na niepodległość. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 1995, s. 36. ISBN 83-901466-3-0.
  22. ↑ Andrzej Romaniak: Pamiątki po 2 Pułku Strzelców Podhalańskich z Sanoka. Katalog zbiorów. Sanok: Muzeum Historyczne w Sanoku, 2003, s. 83. ISBN 83-919305-0-5.
  23. ↑ Andrzej Brygidyn: Kryptonim „San”. Żołnierze sanockiego Obwodu Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej 1939-1944. Sanok: Społeczny Komitet Wydawniczy „San”, 1992, s. 14-15.
  24. ↑ Andrzej Brygidyn: Żołnierskimi rzuceni losami. Sanok: 1994, s. 176. ISBN 83-87282-47-2.
  25. ↑ Historia obozu polskich jeńców wojennych oflag VI B Dössel koło Warburga w Westfalii. parafia-sw-stefana.pl. s. 3. [dostęp 2015-07-19].
  26. 1 2 3 4 5 Hieronim Warachim: Wspomnienia z Nowej Soli. kapucyni.pl, 2009-12-09. [dostęp 2015-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
  27. ↑ Kościół św. Antoniego. kapucyni.ofm.pl. [dostęp 2015-07-19].
  28. ↑ Administracja polska. nowasol.pl. [dostęp 2015-07-19].
  29. ↑ Proboszczowie. google.com. [dostęp 2020-06-07].

Bibliografia

  • Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik Oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. T. 29. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. Biblioteka Jagiellońska, 2006. ISBN 83-7188-899-6.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.