Roman Marian Kiźny
Kuna, Smuga
major
Data i miejsce urodzenia

16 lipca 1910
Trembowla

Data i miejsce śmierci

7 marca 1986
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1938–1945

Siły zbrojne

Wojsko Polskie
Armia Krajowa

Jednostki

Armia „Poznań”
Zgrupowanie „Leśnik”

Stanowiska

dowódca kompanii radiowej
kwatermistrz

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa
kampania wrześniowa
bitwa nad Bzurą
powstanie warszawskie

Późniejsza praca

dyrektor Polskich Nagrań

Odznaczenia

Roman Marian Kiźny ps. „Kuna”, „Smuga” (ur. 16 lipca 1910 w Trembowli, zm. 7 marca 1986 w Warszawie) – oficer łączności Wojska Polskiego i Armii Krajowej, uczestnik II wojny światowej i powstania warszawskiego, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Absolwent Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie i Szkoły Podchorążych Inżynierii w Warszawie (1935). Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 15 sierpnia 1934 i 26. lokatą w korpusie oficerów łączności. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 i 24. lokatą w korpusie oficerów łączności. W marcu 1939 pełnił służbę w pułku radiotelegraficznym w Warszawie na stanowisku instruktora 2. kompanii 3 batalionu radiotelegraficznego. Podczas kampanii wrześniowej dowódca kompanii radiowej w Armii „Poznań”, brał udział w bitwie nad Bzurą.

Od października 1939 w strukturach ruchu oporu. Więziony przez Gestapo na Pawiaku (10.1941–09.1942), skąd uciekł. Brał udział w akcji „Góral”.

Podczas powstania warszawskiego dowódca oddziału osłonowego kwatermistrzostwa KG Armii Krajowej, a następnie kwatermistrz Zgrupowania „Leśnik”. Brał udział w walkach na Woli, Muranowie, Starym Mieście i w Śródmieściu.

Po wojnie pracował w Warszawie jako dyrektor w Polskich Nagraniach.

Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe(kwatera D4-2-11).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Polak (red.) 1999 ↓, s. 48.
  2. 1 2 Rybka i Stepan 2004 ↓, s. 3.
  3. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 817.
  4. ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  5. ↑ Łukomski G., Polak B., Suchcitz A., Kawalerowie Virtuti Militari 1792 - 1945, Koszalin 1997, s. 434.

Bibliografia

  • Bogusław Polak (red.): Konspiracja 1939–1945, część 1 (redakcja naukowa Bogusław Polak). T. V. Koszalin: Wydaw. Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999. ISBN 83-87424-98-6.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2004. ISBN 978-83-7188-691-1.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.