Roman Adam Staniewicz

Roman Adam Staniewicz (1927–1929)
Data i miejsce urodzenia

25 lipca 1890
Tarnopol

Data i miejsce śmierci

5 lipca 1949
Praga

Kierownik Konsulatu RP w Koszycach
Okres

od 1922
do 1925

Poprzednik

Jerzy Lechowski

Następca

Zygmunt Zawadowski

Kierownik Konsulatu RP w Bratysławie
Okres

od 1925
do 1927

Następca

Zygmunt Merdinger

Kierownik Konsulatu Generalnego RP w Królewcu
Okres

od 1927
do 1929

Poprzednik

Zygmunt Merdinger

Następca

Kazimierz Papée

Konsul Generalny RP w Kurytybie
Okres

od 1932
do 1934

Poprzednik

Kazimierz Downarowicz

Następca

Czesław Kulikowski

Konsul Generalny RP w Berlinie
Okres

od 1934
do 1936

Poprzednik

Wacław Gawroński

Następca

Adam Kruczkiewicz

'Charge d'affaires RP w Czechosłowacji
Okres

od 1947
do 1948

Poprzednik

Stefan Wierbłowski

Następca

Józef Olszewski

Odznaczenia

Roman Adam Staniewicz (ur. 25 lipca 1890 w Tarnopolu, zm. 5 lipca 1949 w Pradze) – doktor praw, urzędnik konsularny.

Życiorys

Uzyskał tytuł naukowy doktora. Pełnił cały szereg funkcji w polskiej służbie zagranicznej, m.in. sekretarza konsularnego w Pradze (1919–1922), wicekonsula, kierownika urzędu w Koszycach (1922–1925), wicekonsula, kierownika konsulatu w Bratysławie (1925–1927), konsula/konsula generalnego, kier. urzędu w Królewcu (1927–1929), urzędnika w MSZ (1929–1932), konsula generalnego w Kurytybie (1932–1934), konsula generalnego w Berlinie (1934–1936), kiedy przeniesiono go w stan nieczynny. W 1939 mieszkał w Jarocinie.

W 1945 był współautorem szkicu propozycji dla rządu czechosłowackiego w sprawie rozgraniczenia terytoriów na Śląsku Cieszyńskim, a następnie powierzono mu funkcję charge d'affaires RP w Pradze (1947–1948).

Zmarł 5 lipca 1949 w Pradze, i tam 8 lipca 1949 został pochowany.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Małgorzata Szostakowska: Konsulaty polskie w Prusach Wschodnich w latach 1920–1939. Olsztyn: Pojezierze, 1990, s. 199.
  2. ↑ Marek Kazimierz Kamiński: Polsko-czechosłowackie stosunki polityczne przed konferencją trzech mocarstw w Poczdamie (maj-czerwiec 1945) cz. 1, Zeszyty Historyczne (nr 81–82), Instytut Literacki Paryż 1987.
  3. ↑ Spis zmarłych. Nazwiska z zakresu Stai-Stankiew » Lista zmarłych « www.nekrologi-baza.pl [online] [dostęp 2023-07-04] (pol.).
  4. ↑ Pogrzeb min. pełn. Romana Staniewicza. „Trybuna Ludu”. Nr 187 (201) Rok II, s. 2, 11 lipca 1949. Warszawa: KC PZPR. [dostęp 2023-07-04].
  5. ↑ M.P. z 1949 r. nr 67, poz. 871 „za zasługi położone w służbie państwowej”.
  6. ↑ M.P. z 1931 r. nr 260, poz. 345 „za zasługi w służbie państwowej”.
  7. ↑ M.P. z 1947 r. nr 16, poz. 35 „za zasługi na polu ogólno-państwowej pracy”.
  8. ↑ Diário Oficial da União (DOU). 1934-10-26. [dostęp 2014-06-22]. (port.).

Bibliografia

  • Rocznik służby zagranicznej RP, MSZ Warszawa 1938.
  • Jerzy Bestry: Służba konsularna Drugiej Rzeczypospolitej w Czechosłowacji, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego 2005, 221 s., ISBN 83-229-2669-3.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.