Roman Walenty Ślęzak (ur. 20 lutego 1909 w Baranowie Sandomierskim, zm. 2 lipca 1968 w Nisku) – nauczyciel muzyki, autor piosenki Rozszumiały się brzozy płaczące (piosenka ta została uaktualniona przez nieznanego autora, teraz znana jest szerzej jako Rozszumiały się wierzby płaczące).

Roman Ślęzak urodził się 20 lutego 1909 roku w Baranowie Sandomierskim w biednej rodzinie chłopskiej. Ukończył seminarium nauczycielskie w Rudniku nad Sanem w 1929 roku. Pracował w szkole powszechnej w Nisku i jako nauczyciel muzyki i śpiewu w Szkole Podoficerskiej Dla Małoletnich nr 3 w Nisku. Właśnie na potrzeby tej szkoły skomponował w 1934 (lub według innych źródeł w 1937) roku dwie zwrotki piosenki Rozszumiały się brzozy płaczące (piosenka powstała do melodii marsza Pożegnanie Słowianki). Wkrótce pieśń ta rozpowszechniła się wśród wojskowych w okolicach Niska, a w czasie drugiej wojny światowej stała się jedną z najpopularniejszych piosenek wśród polskich partyzantów. W czasie II wojny światowej Roman Ślęzak mieszkał w Nisku oraz był członkiem Tajnej Organizacji Nauczycielskiej i prowadził zajęcia na tajnych kompletach. Został na kilka tygodni aresztowany przez Niemców. We wrześniu 1945 roku rozpoczął pracę w państwowym gimnazjum (potem przekształconym w liceum) w Nisku. Blisko współpracował z lokalnym harcerstwem i opiekował się szkolną orkiestrą; stworzył również kilka utworów muzycznych. W 1952 roku ukończył studia zaoczne na Wydziale Biologii Państwowej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. Przez 15 lat był dyrektorem Państwowego Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Czarneckiego w Nisku. Zmarł w 1968 roku w Nisku.

Z okazji 100-lecia jego urodzin w 2009 roku w Publicznej Szkole Podstawowej w Baranowie Sandomierskim odbyły się specjalny, jemu dedykowany program artystyczny. Romana Ślęzaka upamiętnia również dziedziniec Liceum Ogólnokształcącego obsadzony na jego pamiątkę wierzbami.

Przypisy