Robert Bednorz (ur. 18 maja 1882 w Grzybowicach, zm. 6 kwietnia 1973 w Wiesbaden) – śląski rzeźbiarz.

Życiorys

Ukończył – noszącą dziś jego imię – Szkołę Podstawową Nr 32 w Grzybowicach. Był nadwornym rzeźbiarzem von Donnersmarcków. Od 1903 do 1907 kształcił się we wrocławskiej Królewskiej Akademii Sztuki i Rzemiosła jako uczeń Theodora von Gosena i w Berlinie w mistrzowskiej klasie rzeźby u prof. Carla Manzela. W 1910 r. otrzymał roczną nagrodę Rom-Preis najwyższe wyróżnienie państwa pruskiego dla szczególnie zdolnych młodych rzeźbiarzy, za rzeźbę Bacchantenrelief. Walczył na froncie w czasie I wojny światowej. W latach 1924–1932 był profesorem w Królewskiej Szkole Sztuki i Rzemiosła we Wrocławiu aż do jej zamknięcia. Artysta mieszkał wraz z pierwszą żoną Marią w modernistycznym budynku (obecny DS Pancernik) zaprojektowanym przez Adolfa Radinga przy ul. Tramwajowej (dawniej Uechtritzweg) we Wrocławiu. W latach 1941–1943 został powołany na stanowisko profesora rzeźby w Staatliche Kunstgewerbeschule Krakau. W okresie III Rzeszy część prac Roberta Bednorza uznano za prace zdegenerowane i objęto je zakazem wystawiania.

Po ucieczce przed ofensywą Armii Czerwonej działał jako rzeźbiarz w Wiesbaden.

Był członkiem Związku Śląskich Artystów (niem. Künstlerbund Schlesien). W 1952 roku został nagrodzony Federalneym Krzyżem Zasługi. W 1966 roku został laureatem niemieckiej Górnośląskiej Nagrody Kulturalnej (niem. Oberschlesischer Kulturpreis).

Wybrane dzieła

Upamiętnienie

Imię Roberta Bednorza nosi Szkoła Podstawowa Nr 32 w Zabrzu-Grzybowicach, na której w 1998 roku wmurowano upamiętniającą go tablicę.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Rzeźbiarz z Grzybowic, „Gazeta Wyborcza Katowice”, 11 kwietnia 1998 [dostęp 2023-02-05].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Ewa Kobel: Lista obecności czyli 700 postaci związanych z dawnym i współczesnym Wrocławiem. Wrocław: Ewa Kobel, 2017, s. 432. ISBN 978-83-927040-1-0.
  3. Jadwiga Urbanik: WUWA 1929–2009. Wrocławska wystawa Werkbundu. Wrocław: Muzeum Architektury we Wrocławiu, 2009, s. 156.
  4. Spielvogel Izabela i inni, Spotkania z Zabytkami, 2015.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.