Rośliny kompasowe – rośliny siedlisk silnie nasłonecznionych, których strategią obronną przed nadmiernym naświetleniem i nagrzaniem (w konsekwencji też utratą wody) jest ułożenie liści pod większym kątem względem promieni słonecznych.

Niektóre gatunki (np. sałata kompasowa Lactuca serriola, rożnik strzępolistny Silphium laciniatum) rozwijają blaszki mniej więcej pionowo w osi północ-południe, unikając ich naświetlania w środkowej części dnia, a korzystając ze słabszego oświetlenia padającego od wschodu i zachodu tj. w porze rannej i wieczornej. Taki układ liści powodowany jest przez asymetryczny rozwój nasady blaszki, powodujący jej skręcenie. Inne gatunki wykonują plagiofototropiczne ruchy liści ustawiające ich blaszki pod większym kątem w stosunku do padających promieni słonecznych. Przykładem takich roślin są robinia akacjowa Robinia pseudoacacia i eukaliptusy Eucalyptus.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Zbigniew Podbielkowski, Przystosowania roślin do środowiska, Maria Podbielkowska (red.), Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1992, s. 97, 264, ISBN 83-02-04299-4, OCLC 749770708.
  2. ↑ Compass Plant. Missouri Department of Conservation. [dostęp 2021-06-30].
  3. ↑ Herman E. Dolk. The Movements of the Leaves of the Compass-Plant Lactuca scariola. „American Journal of Botany”. 18, 3, s. 195-204, 1931. DOI: 10.2307/2435825.
  4. ↑ kompasowe rośliny, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2021-06-30].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.