| Zawód, zajęcie |
informatyk, programista |
|---|
Richard Brodie – amerykański informatyk, twórca programu Microsoft Word.
Życiorys
Do 1981 studiował na Uniwersytecie Harvarda. Przerwał studia, a później zatrudnił się w Oddziale Oprogramowania Microsoftu. Do firmy został zwerbowany przez Charlesa Simonyi, który w 1982 roku zlecił mu napisanie pierwszej wersji programu Microsoft Word. Został zastępcą Billa Gatesa do spraw technicznych, a później koordynatorem ds. oprogramowania. W 1986 opuścił firmę, by zająć się sędziowaniem meczów baseballowych, prowadzeniem gazety, pisaniem artykułów dotyczących informatyki i grą w blackjacka. Zamieszkał w Seattle, został prezesem spółki Brodie Technology Group, która zajmuje się projektowaniem oprogramowania na zamówienie.
Koncepcja memetyki w ujęciu Brodiego
Brodie jest autorem książek Getting Past OK oraz popularyzującej memetykę Wirus umysłu. Tytuł drugiej książki jest nawiązaniem do wcześniejszego tekstu Richarda Dawkinsa Wirusy Umysłu. W swojej koncepcji mem traktuje nie jako jednostkę analogiczną do genu, ale do wirusa. Memy konkurują ze sobą o dostęp do umysłów jednostek, dzięki czemu mogą się replikować. Przyswajanie memu możliwe jest ze względu na to, że zwracają one na siebie uwagę. Wyróżnia trzy rodzaje memów:
- memy-kategorie, które pozwalają opisywać rzeczywistość, są ramami poznawczymi
- memy-skojarzenia wiążące pewne obiekty (reklamowane produkty) z uczuciami
- memy-strategie będące sposobami zachowania, które dla nosiciela memu mają przynieść odpowiedni skutek.
Poza omówieniem rodzajów memów przedstawia też mechanizmy epidemiologiczne, sposoby zarażania się nimi. Pierwszym mechanizmem jest kwestia ekspozycji na odbiór memu przez umysł, co powoduje, że mem się w nim zagnieżdża. Drugi mechanizm to aplikowanie memów-skojarzeń, dzięki czemu pewne uczucia mogą wyzwalać memy z nimi kojarzone, trzecim natomiast jest warunkowanie, gdzie np. dzięki nagrodom jednostka rozpoznaje właściwe zachowania. Memy, które mają największe szanse na przetrwanie i replikowanie określa mianem „dobrych”. Według niego najlepszymi memami są te, które miały duże znaczenie w ewolucji człowieka, pozwalając na odnoszenie sukcesu reprodukcyjnego. Zaliczył do nich memy odnoszące się do podstawowych emocji i uczuć: gniewu, strachu, uczucia głodu, pożądania, troski, chęci przypodobania się.
Będąc pod wpływem Dawkinsa, postuluje przeprogramowywanie umysłów zainfekowanych toksycznymi memami. Inaczej jednak niż Dawkins nie atakuje instytucjonalnych religii, poprzestając na dostrzeganiu zagrożenia w sektach.
Przypisy
- ↑ Brodie 1997 ↓, s. 21.
- ↑ Brodie 1997 ↓, s. 216.
- ↑ Remisiewicz 2017 ↓, s. 64.
- ↑ Remisiewicz 2017 ↓, s. 65.
- ↑ Remisiewicz 2017 ↓, s. 67.
- ↑ Remisiewicz 2017 ↓, s. 67-68.
- ↑ Biedrzycki 1998 ↓, s. 115-116.
Bibliografia
- Richard Brodie: Wirus umysłu. Łódź: TeTa Publishing, 1997. ISBN 1-896167-03-9.
- Łukasz Remisiewicz. Mechanizmy dystrybucji idei w społeczeństwie – porównanie koncepcji Dana Sperbera, Richarda Brodiego oraz Randalla Collinsa. „Teksty z Ulicy. Zeszyt memetyczny”. 18, 2017. ISSN 2081-397X.
- Mariusz Biedrzycki: Genetyka kultury. Warszawa: Prószyński i s-ka, 1998. ISBN 83-7180-347-8.