Rezonator, radiator, amplifikator – część instrumentu muzycznego, której funkcją jest zwiększanie natężenia dźwięku, wzmacnianie brzmienia. Wykorzystuje zjawisko rezonansu. Poza podstawową funkcją wpływa na barwę dźwięku. Ma stosunkowo dużą (w porównaniu do wibratora – części dźwiękotwórczej) powierzchnię drgań lub specjalnie dobrany kształt.
Przykładami rezonatorów są:
- w idiofonach – zestaw rur w czeleście, wibrafonie i marimbie, roztrąb piszczałki języczkowej w organach,
- w membranofonach – korpus kotła i bębna,
- w chordofonach – pudło rezonansowe gitary, płyta rezonansowa fortepianu,
- w aerofonach – czara głosowa oboju, cały korpus instrumentu.
Przypisy
- 1 2 3 4 Sikorski 1975 ↓, s. 11.
- 1 2 3 4 Murray Campbell, Resonator, [w:] Grove Music Online, Oxford University Press, 2001, DOI: 10.1093/gmo/9781561592630.article.23239 [dostęp 2024-02-29] (ang.).
- 1 2 Baculewski et al. 2006 ↓, s. 386.
- 1 2 Baculewski et al. 2006 ↓, s. 746.
Bibliografia
- Krzysztof Baculewski et al.: Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-13410-0.
- Kazimierz Sikorski: Instrumentoznawstwo. Kraków: PWM, 1975. OCLC 750005911.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.