Kulak
rezerwat florystyczny
Typ

biocenotyczny i fizjocenotyczny

Podtyp

biocenoz naturalnych i półnaturalnych

Państwo

 Polska

Położenie

mazowieckiegmina Wodynie, lubelskiegmina Stoczek Łukowski

Mezoregion

Wysoczyzna Żelechowska

Data utworzenia

1983

Akt prawny

M.P. z 1983 r. nr 39, poz. 230, § 9

Powierzchnia

47,16 ha

Ochrona

czynna

Położenie na mapie gminy Wodynie
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Położenie na mapie powiatu siedleckiego
51°59′32″N 21°57′48″E/51,992222 21,963333

Kulakrezerwat przyrody znajdujący się na terenie gminy Wodynie w województwie mazowieckim oraz gminy Stoczek Łukowski w województwie lubelskim. Według aktu powołującego zajmuje powierzchnię 47,16 ha. Granice rezerwatu obejmują tereny leśne uroczyska Seroczyn (33,24 ha w zarządzie nadleśnictwa Siedlce), stawy i ich otoczenie oraz porośnięte olchą lasy prywatne i nieużytki (w zasięgu terytorialnym nadleśnictwa Łuków).

Rezerwat położony jest w Łukowskim Obszarze Chronionego Krajobrazu. W części północnej graniczy z rezerwatem Dąbrowy Seroczyńskie.

Powołany został Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 24 listopada 1983 roku w sprawie uznania za rezerwaty przyrody (M.P. z 1983 r. nr 39, poz. 230). Przedmiotem ochrony jest zachowanie zbiorowisk roślinnych ze stanowiskami wielu gatunków roślin chronionych i rzadkich, a w szczególności stanowiska rosiczki długolistnej.

Rezerwat nie posiada aktualnego planu ochrony, obowiązują za to zadania ochronne, z których wynika, że obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną.

Klasyfikacja rezerwatu

Jest to rezerwat florystyczny. Według głównego przedmiotu ochrony stanowi rezerwat biocenotyczny i fizjocenotyczny, podtypu biocenoz naturalnych i półnaturalnych, natomiast według głównego typu ekosystemu jest to rezerwat różnych ekosystemów, podtypu mozaiki różnych ekosystemów.

Walory przyrodnicze

Rzeźba terenu oraz zróżnicowane warunki glebowe i wilgotnościowe tworzą dobre warunki dla bogatej szaty roślinnej. Stwierdzono tu występowanie 15 naturalnych zbiorowisk roślinnych. Jednym z nich jest torfowisko ze stanowiskiem rosiczki długolistnej. Na szczególną uwagę zasługuje zbiorowisko roślin wodnych i zespół rdestnicy stępionej (bardzo rzadki w Polsce – znany dotychczas tylko z Pojezierza Mazurskiego).

Występują tu gatunki:

Ponadto na terenie rezerwatu można spotkać wiele innych gatunków rzadkich, wśród nich takie jak: czartawa drobna, potocznik wąskolistny, nerecznica szerokolistna, nerecznica grzebieniasta, ponikło jednoprzysadkowe, zdrojówka rutewkowata, porzeczka alpejska czy kozłek bzowy.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Rezerwat przyrody Kulak. [w:] Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-06-03].
  2. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 204. ISBN 83-01-12479-2.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 Plan Urządzenia Lasu dla Nadleśnictwa Siedlce na lata 2016-2025 wg stanu lasu w dniu 1 stycznia 2016. Program ochrony przyrody. Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Warszawie. [dostęp 2019-06-03].
  4. Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 24 listopada 1983 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody (M.P. z 1983 r. nr 39, poz. 230)
  5. Zarządzenie nr 10 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie z dnia 8 marca 2018 r. w sprawie ustanowienia zadań ochronnych dla rezerwatu przyrody Kulak. [dostęp 2019-06-03].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.