Wejście do rezerwatu | |
| rezerwat krajobrazowy | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Mezoregion | |
| Data utworzenia |
1959 |
| Akt prawny | |
| Powierzchnia |
96,00 ha |
Szlaki piesze rezerwatu Kuźnik | |
Położenie na mapie Piły | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego | |
Położenie na mapie powiatu pilskiego | |
| 53°11′45″N 16°44′38″E/53,195833 16,743889 | |
Rezerwat przyrody „Kuźnik” – krajobrazowy rezerwat przyrody położony w północnej części Piły oraz w gminie Szydłowo w powiecie pilskim, w województwie wielkopolskim. Znajduje się na terenie nadleśnictwa Zdrojowa Góra. Kuźnik jest rezerwatem leśnym z różnymi typami lasów, także rezerwatem bagiennym. Stanowi obszar atrakcyjny turystycznie, udostępniony dla kwalifikowanej turystyki pieszej i rekreacyjnej.
Nazwa
Nazwa rezerwatu pochodzi od działającej w pobliżu kuźnicy, która wydobywała rudę darniową o dużej zawartości żelaza.
Położenie
Rezerwat znajduje się na północnych krańcach Piły, w dzielnicy Koszyce, w bezpośrednim sąsiedztwie drogi krajowej nr 11. Granice rezerwatu pokrywają się częściowo z granicą powiatu pilskiego i powiatu złotowskiego. Rezerwat znajduje się w długiej rynnie polodowcowej ciągnącej się na północ od jeziora Łachotka aż do północno-zachodnich granicach Piły. W skład rezerwatu wchodzą dwie niewielkie rynny: zachodnia z jeziorami Kuźnik Bagienny, Kuźnik Olsowy oraz wschodnia z Jeziorem Rudnickim. Wszystkie trzy jeziora są połączone ciekiem wodnym ze znajdującym się na południe od nich Zbiornikiem Koszyckim. Powierzchnia rezerwatu wynosi 96,00 ha.
Historia
Pierwszy rezerwat przyrody powstał w roku 1926; jego pomysłodawcą był Richard Frase, komisarz do spraw ochrony pomników przyrody Marchii Granicznej. W skład rezerwatu wchodziły trzy niewielkie jeziora" Kuźnik Duży, Kuźnik Mały i Kuźniczek, a także niewielkie wzgórze Cygańska Góra. Na obszarze tym występowały rośliny ciepłolubne, a także różne formacje leśne: olsy, dąbrowy i lasy sosnowe.
Reaktywacja rezerwatu nastąpiła 31 października 1959. Oprócz terenów chronionych wcześniej w skład rezerwatu weszły okolice Jeziora Rudnickiego. Ochronie poddano bardzo zróżnicowany siedliskowo las, a także walory krajobrazowe tego obszaru.
Przyroda
W rezerwacie dominuje bór sosnowy, nieco mniejszą powierzchnię stanowi bór mieszany, a także rzadko spotykany w Wielkopolsce bór bagienny. Występują również torfowiska. W rezerwacie zlokalizowano 349 gatunków roślin naczyniowych, w tym zagrożone wyginięciem w skali Wielkopolski:
Ponadto występują rośliny objęte ochroną prawną, wśród nich:
- widłak jałowcowaty,
- bagno zwyczajne,
- bielistka siwa,
- rokietnik pospolity,
- widłoząb miotlasty,
- bobrek trójlistkowy,
- grzybienie białe.
Różnorodność form terenu oraz porastającej ten obszar flory wytworzyły sprzyjające warunki do rozwoju fauny, zwłaszcza ptaków. Na obszarze rezerwatu występują między innymi:
Na obszarze rezerwatu występują również takie drapieżniki jak kuna leśna, wydra i lis. Bogata jest także awifauna rezerwatu. Znajduje się tu również jedno z najważniejszych w Wielkopolsce zimowisk nietoperzy.
W 2009 monografię rezerwatu wydał Klub Przyrodników ze Świebodzina.
Turystyka
Kuźnik jest terenem turystycznym i rekreacyjnym, przeznaczonym do uprawiania turystyki pieszej. Szlaki turystyczne w rezerwacie są krótkie, ale wymagające; prowadzą przez długie i strome ciągi schodów na granicach rynien. Teren rezerwatu jest podmokły. Na terenie rezerwatu obowiązuje zakaz uprawiania turystyki rowerowej, ponadto teren nie jest odpowiedni dla tej formy turystyki.
- Piła Koszyce – Płytnica
- Piła-Koszyce – Rezerwat "Nietoperze w Starym Browarze" wokół jeziora Rudnickiego
- Jezioro Płotki k. Piły – Ujście
- rezerwat „Kuźnik" – Skrzatusz
Podstawa prawna
- Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 31 października 1959 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M. P. z 1959 r. Nr 95, Poz. 506)
- Obwieszczenie Wojewody Wielkopolskiego z dn. 4.10.2001 r. w sprawie ogłoszenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dn. 31.12.1998 r.
- Zarządzenie Nr 7/12 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Kuźnik” (Dz. Urz. Województwa Wielkopolskiego z 2012 r., poz. 2960)
Przypisy
- 1 2 Rezerwat przyrody Kuźnik. [w:] Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-05-12].
- 1 2 Rejestr rezerwatów przyrody. Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Poznaniu. [dostęp 2019-01-22].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Anna Kałka: Rezerwat Kuźnik. Nadleśnictwo Zdrojowa Góra. [dostęp 2023-10-27].
- 1 2 Węzeł szlaków Kuźnik – Piła. Szlak notecki. [dostęp 2023-10-27].
- 1 2 3 Rezerwat Krajobrazowy Kuźnik. Region Wielkopolska. [dostęp 2023-10-27].
- ↑ Open Street map: Położenie na mapie OSM. [dostęp 2023-10-27].
- 1 2 3 Kuźnik koło Piły. Instytut na rzecz Ekorozwoju. [dostęp 2023-10-27].
- ↑ Sprawozdanie Zarządu Klubu, w: Bociek, nr 1/2010, Klub Przyrodników, Świebodzin, s. 3, ISSN 1426-3904
- ↑ Fragment mapy turystycznej. Mapa turystyczna. [dostęp 2023-10-27].
Bibliografia
- Król S. (red.) 1997. Przyroda województwa pilskiego i jej ochrona. Bogucki Wydawnictwo Naukowe. Poznań-Piła [s. 183-185].