Brzeźniczka
rezerwat leśny
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Data utworzenia

1980

Akt prawny

M.P. z 1980 r. nr 19, poz. 94 §8

Powierzchnia

123,89 ha

Powierzchnia otuliny

4,4723 ha

Ochrona

czynna

Położenie na mapie gminy wiejskiej Pionki
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Położenie na mapie powiatu radomskiego
51°30′45″N 21°30′12″E/51,512500 21,503333

Rezerwat przyrody Brzeźniczka – rezerwat przyrody leśny, częściowy o powierzchni 123,89 ha, utworzony w 1980 r. Leży nad Zagożdżonką, przy ujściu rzeki Brzeźniczki, 4 km na północny wschód od miasta Pionki na terenie Puszczy Kozienickiej.

Początkowo powierzchnia rezerwatu wynosiła 45,78 ha, jednak w latach późniejszych obszar rezerwatu kilkakrotnie zwiększano, m.in. o fragment lasu w rejonie potoku Studzionek (wpadającego do Zagożdżonki naprzeciw ujścia Brzeźniczki) oraz o dolinę Brzeźniczki. Wokół rezerwatu wyznaczono otulinę o łącznej powierzchni 4,4723 ha. Rezerwat jest objęty ochroną czynną.

Walory przyrodnicze

Rezerwat został utworzony dla zachowania pięknych drzewostanów dębowo-sosnowych. Są to drzewostany naturalnego pochodzenia, charakterystyczne dla dolin rzecznych puszczy. Potężne okazy dębów, olch i jesionów rosną tu w towarzystwie innych gatunków drzew: jodły, sosny, lipy drobnolistnej, grabu i limaku. W północnej części rezerwatu znajdują się drzewostany z udziałem modrzewia polskiego, posadzonego tu w połowie XIX wieku, rodem z Chełmowej Góry w Górach Świętokrzyskich. Obecnie w Puszczy Kozienickiej jest to jedyne stanowisko modrzewia w tym wieku (około 140 lat). Niegdyś modrzew był naturalnym elementem drzewostanów puszczy, lecz później w wyniku nierozsądnej gospodarki został (podobnie jak cis) prawie doszczętnie wycięty. W runie leśnym występuje na terenie rezerwatu bogactwo roślin zielnych, m.in. kilka gatunków chronionych storczyków, czosnek niedźwiedzi, wawrzynek wilczełyko, zdrojówka rutewkowata, kokorycz pełna, buławnik czerwony i inne. W malowniczych zakolach Zagożdżonki gnieżdżą się m.in. myszołowy i brodźce samotne. Zbocza doliny pokrywają bagniste źródliska.

Turystyka

Przez teren rezerwatu prowadzi:

Zobacz też

Przypisy

Bibliografia

  • Karol Piasecki: Puszcza Kozienicka. Warszawa: 1990. ISBN 83-7005-252-5.
  • Kozienicki Park Krajobrazowy, mapa 1:73 000, DTPsystem Kozienice, 2008, ISBN 83-917680-0-7

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.