Rezerwat przyrody Boczki

Boczki
	rezerwat leśny
Typ	fitocenotyczny (PFi) / leśny i borowy (EL)
Podtyp	zbiorowisk leśnych (zl) / lasów nizinnych (lni)
Państwo	Polska
Województwo	warmińsko-mazurskie
Mezoregion	Puszcza Romincka
Data utworzenia	1974-09-01
Akt prawny	Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 12 lipca 1974 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody
Powierzchnia	108,70 ha
	Położenie na mapie gminy Dubeninki Boczki
	Położenie na mapie Polski Boczki
	Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego Boczki
	Położenie na mapie powiatu gołdapskiego Boczki
	54°20′12″N 22°30′32″E/54,336667 22,508889

Boczki – leśny rezerwat przyrody położony w północno-wschodniej Polsce.

Dane administracyjne

Rezerwat „Boczki” leży w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie gołdapskim, w gminie Dubeninki w pobliżu osady Boczki. Leży w Nadleśnictwie Gołdap, obrębie leśnym Gołdap, na obszarze oddziałów leśnych 85a, b, c, d, f, 86, 144a, b, c, d, f, g, 145, 146 (także dróg i rowów). Rezerwat jest położony w środkowej części kompleksu Puszczy Rominckiej (w granicach Parku Krajobrazowego Puszczy Rominckiej) i zajmuje powierzchnię 108,70 ha. Stosunkowo niedaleko rezerwatu biegnie zielony szlak turystyczny.

Został powołany w 1974 roku, co zaktualizowano zarządzeniem z 2010 zmienionym w roku 2019. Głównym celem ochrony jest zachowanie naturalnych dobrze wykształconych zespołów leśnych charakterystycznych dla Puszczy Rominckiej, głównie grądów, borealnych świerczyn, łęgów, olsów i borów bagiennych.

Nadzór na rezerwatem sprawuje Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Olsztynie, a zarządza Nadleśnictwo Gołdap.

Przyroda

Rzeźba terenu rezerwatu jest urozmaicona. Składają się na nią morenowe wzgórza zbudowane z gliniastych piasków i obniżenia z torfowiskami.

Boczki znajdują się w centralnej części Puszczy Rominckiej, a ich roślinność to głównie borealna świerczyna na torfie i grąd subkontynentalny. Ten pierwszy zespół jest zdominowany przez świerka z domieszką sosny, brzozy i osiki, a drugi zdominowany przez lipę z domieszką grabu, klonu zwyczajnego, wiązu górskiego i świerka. Kompleksy świerka i grabu tworzą starodrzew. Mniejsze płaty tworzą łęg jesionowo-wiązowy, łęg jesionowo-olszowy, ols i kontynentalny bór mieszany, a także bór bagienny i torfowiska.

W rezerwacie stwierdzono około dwustu gatunków roślin. Znajduje się tu jedno z nielicznych polskich stanowisk manny litewskiej. Z rzadkich roślin naczyniowych w rezerwacie występują czosnek niedźwiedzi, wawrzynek wilczełyko, żywiec cebulkowy, rosiczka okrągłolistna, bagno zwyczajne, pióropusznik strusi, przetacznik górski, orlik pospolity, podkolan biały, kopytnik pospolity, marzanka wonna, porzeczka czarna, czermień błotna, kokorycz pusta.

W 2016 roku w rezerwacie stwierdzono występowanie 37 gatunków wątrobowców i 117 gatunków mchów. W większości to gatunki naziemne (epigeiczne), ale dużo jest też gatunków epiksylicznych. Znaczne zróżnicowanie tych pierwszych wiąże się ze zróżnicowaniem podłoża pod względem typu i wilgotności, a niektóre gatunki występują i na glebie, i na martwym drewnie. Gatunków epifitycznych jest mniej, epilitycznych jeszcze mniej, a kilka gatunków żyje w wodzie.

Wśród brioflory rezerwatu trzy gatunki wątrobowców (głowiak łańcuszkowaty, natorfek nagi i zgiętolist nadrzewny) i cztery mchów (błotniszek wełnisty, jeżolist zwyczajny, miechera pierzasta i zrostniczek skalny – wszystkie uznane w Polsce za wymierające) są objęte ochroną ścisłą, a cztery gatunki wątrobowców i trzydzieści sześć mchów częściową. Kolejnych dziesięć gatunków jest narażonych na wyginięcie, rzadkich lub zagrożonych, ale o nieznanym dokładnie stanie. Kilkanaście gatunków jest określanych jako relikty puszczańskie, typowe dla lasów o cechach pierwotnych. Są też gatunki będące reliktami glacjalnymi.

Uwagi

↑ W akcie powołującym podana jest powierzchnia 108,83 ha
↑ Według stanu prawnego obowiązującego od 2014

Przypisy

1 2 3 Zarządzenie Nr 53 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Olsztynie z dnia 16 września 2010 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Boczki” (Dz. Urz. Woj. Warm.-Maz. z 2010 r. Nr 150, poz. 1939) [pdf] (pol.).
1 2 3 4 Rezerwat przyrody Boczki [online], Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody (pol.).
1 2 3 UrszulaU. Siwek UrszulaU., Rezerwaty przyrody [online], Nadleśnictwo Gołdap (pol.).
↑ Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 12 lipca 1974 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody (M.P. z 1974 r. nr 28, poz. 172)
1 2 3 4 5 BarbaraB. Fojcik BarbaraB. i inni, Materiały do brioflory rezerwatu przyrody Boczki (Puszcza Romincka) [pdf], „Steciana”, 21 (4), 2017, s. 147–158, DOI: 10.12657/steciana.021.018, ISSN 1689-653X (pol.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[2] W akcie powołującym podana jest powierzchnia 108,83 ha

[7] Według stanu prawnego obowiązującego od 2014

[zarz53-1] 1 2 3 Zarządzenie Nr 53 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Olsztynie z dnia 16 września 2010 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Boczki” (Dz. Urz. Woj. Warm.-Maz. z 2010 r. Nr 150, poz. 1939) [pdf] (pol.).

[crfop-3] 1 2 3 4 Rezerwat przyrody Boczki [online], Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody (pol.).

[nadlesnictwo-4] 1 2 3 UrszulaU. Siwek UrszulaU., Rezerwaty przyrody [online], Nadleśnictwo Gołdap (pol.).

[5] Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 12 lipca 1974 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody (M.P. z 1974 r. nr 28, poz. 172)

[fojcik-6] 1 2 3 4 5 BarbaraB. Fojcik BarbaraB. i inni, Materiały do brioflory rezerwatu przyrody Boczki (Puszcza Romincka) [pdf], „Steciana”, 21 (4), 2017, s. 147–158, DOI: 10.12657/steciana.021.018, ISSN 1689-653X (pol.).