Alpine A110

Alpine A110
Producent

Alpine

Okres produkcji

1963 – 1974

Miejsce produkcji

Dieppe

Poprzednik

Alpine A108

Następca

Alpine A310

Dane techniczne
Segment

sportowe segmentu C

Typy nadwozia

2-drzwiowe coupé

Silniki

1,1 l, 1,2 l, 1,3 l
R8 Major/Gordini R4
1,5 l R4
1,3 l, 1,6 l
Renault R4

Skrzynia biegów

4-biegowa manualna

Napęd

tylny

Długość

3850 mm

Szerokość

1550 mm

Wysokość

1120 mm

Rozstaw osi

2110 mm

Zbiornik paliwa

38 litrów

Dane dodatkowe
Konkurencja

Lotus Europa

Alpine A110samochód sportowy klasy kompaktowej produkowany przez francuską markę Alpine w latach 1963 – 1974.

Historia i opis modelu

Wykonane z włókna szklanego nadwozie Alpine A110 zaprojektował Marcel Hubert. Samochód miał charakterystyczne proporcje - był niski, miał szerokie błotniki i małą kabinę. Jego cechą charakterystyczną była nisko poprowadzona maska, pozbawiona atrapy chłodnicy – chłodzenie silnika zapewniały wycięte przed tylnymi kołami otwory wentylacyjne. Mocno pochylona maska Alpine skrywała niewielki bagażnik, silnik auta umieszczono z tyłu. Główne reflektory A110 ukryto za osłonami z przezroczystego tworzywa. Alpine A110 był produkowany wyłącznie z dwudrzwiowym nadwoziem. Samochód był wyposażony w masywne obręcze kół odlewane ze stopów lekkich.

Strukturę nośną stanowiła zespawana ze stalowych rurek centralna rama. W A110 zachowano układ napędowy pierwowzoru, z umieszczonym z tyłu silnikiem napędzającym tylne koła. Zamiast słabej, oryginalnej skrzyni biegów o trzech przełożeniach zastosowano nową, mocniejszą przekładnią pięciobiegową. Było to niezbędne ze względu na znacznie lepsze parametry stosowanych w A110 silników. Pod maską auta montowano czterocylindrowe, rzędowe jednostki napędowe, o pojemności od 0,9 do 1,6 l. Na skutek licznych modyfikacji były one znacznie mocniejsze od silnika stosowanego w Renault 8. Zasilany dwoma gaźnikami Webera silnik o pojemności 1,3 l rozwijał moc 90 KM,a jednostka 1,6 l - 125 KM. Dzięki niewielkiej, bo wynoszącej zaledwie 544 kg masie, samochód mógł się rozpędzić do prędkości 195 km/h w wersji 1,3 l i 210 km/h w wersji 1,6 l. Poza pochodzącym z Renault 8 silnikiem, konstruktorzy wykorzystali też zawieszenie tego auta. Prosty układ z pojedynczymi wahaczami poprzecznymi poddano jednak znacznym modyfikacjom, polegających m.in. na mocnym pochyleniu tylnych kół, co znacznie zwiększyło stabilność pojazdów.

W roku 1973 samochód wygrał Rajdowe mistrzostwa świata w klasyfikacji konstruktorów m.in. w Rajdzie Monte Carlo (rok 1971 i 1973), Korsyki (rok 1973) oraz Portugalii (rok 1971, 1973).

Dane techniczne

Silnik

  • R4 1,6 l (1557 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV
  • Średnica × skok tłoka: 76,00 mm × 84,00 mm
  • Moc maksymalna: 138 KM przy 6000 obr./min
  • Maksymalny moment obrotowy: 146 N•m przy 5000 obr./min

Osiągi

Bibliografia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Wielka Księga Samochodów. Michael Bowler, Giuseppe Guzzardi, Enzo Rizzo. Warszawa: Carta Blanca, 2011, s. 395. ISBN 978-83-7705-129-0.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.