Angola jest chrześcijańskim (90,5%) krajem, w którym istnieje ok. 1000 wspólnot religijnych. Dominującym wyznaniem jest katolicyzm do którego należy ponad połowa społeczeństwa (56,8%). Drugą co do wielkości grupą religijną jest protestantyzm (30,6%), z czego większość stanowią zielonoświątkowcy. Tradycyjne wierzenia afrykańskie praktykuje 4–6% ludności. W kraju występuje także niewielka liczba wyznawców islamu. 5,1% ludności nie utożsamia się z żadną religią.

Konstytucja i inne ustawy gwarantują wolność religijną. Konstytucja określa kraj jako państwo świeckie i oddzielone od kościoła. Państwo uznaje i szanuje różne grupy religijne, które mają prawo do organizowania i prowadzenia działalności, pod warunkiem przestrzegania konstytucji i ustaw.

W 2010 roku w Angoli funkcjonowało osiemdziesiąt trzy oficjalne instytucje religijne, a około 850 oczekiwało na uznanie prawne (INAR 2010).

Historia

Przez prawie 500 lat od XV wieku Angola była kolonią Portugalii. Misjonarze katoliccy mieli wolną rękę aby szerzyć chrześcijaństwo, które ostatecznie stało się religią dominującą. Protestantyzm przybył w drugiej połowie XIX wieku. Różne grupy z różnych narodów przybyły do pracy misyjnej. Brytyjscy baptyści przybyli w 1878 roku i uczynili swoją bazę wśród ludu Bakongo. Kongregacjonaliści z Ameryki współpracowali z prezbiterianami z Kanady w celu ewangelizacji ludu Ovimbundu. William Taylor, biskup i misjonarz z Metodystycznego Kościoła Episkopalnego, przywiózł zespół 45 ludzi do Angoli w 1885 roku w celu stworzenia misji wśród ludu Kinbundi.

Od zakończenia wojny domowej w 2002 roku, krajobraz religijny Angoli znacznie się zmienił wraz z szybkim rozwojem kościołów charyzmatycznych, ewangelicznych i zielonoświątkowych, pod wpływem misjonarzy brazylijskich, nigeryjskich i kongijskich.

Dane statystyczne

Zobacz też

• Narodowy Kościół Katolicki w Angoli
• podział administracyjny Kościoła katolickiego w Angoli
• protestantyzm w Angoli
• Świadkowie Jehowy w Angoli

Przypisy