Reduplikacja (łac. reduplicatio „podwojenie”) – powtórzenie całego wyrazu bądź jego części. W językach pełni funkcję fleksyjną bądź słowotwórczą, jest również środkiem stylistycznym.
Typy reduplikacji
- zupełna, wymagająca powtórzenia całego rdzenia, np. barbarzyńca;
- prefiksalna, gdzie podwojeniu ulega początkowa część rdzenia, np. (łac.) didici;
- sufiksalna, gdzie przyrostkowo powtarza się część rdzenia.
Przypisy
- 1 2 Polański 1999 ↓, s. 483.
- ↑ Reduplikacja [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2011-11-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-15].
- ↑ Reduplikacja [online], gutenberg.czyz.org [dostęp 2011-11-02].
Bibliografia
- Kazimierz Polański (red.), Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, wyd. 2, Wrocław: Ossolineum, 1999, ISBN 83-04-04445-5, OCLC 835934897.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.