Ratusz w Rawiczu-Sarnowej

Ratusz w Rawiczu-Sarnowej
	nr rej. 316/Wlkp/A z 27.04.1970
	; Dawny ratusz w Sarnowej (2007)
Państwo	Polska
Miejscowość	Rawicz-Sarnowa
Adres	Rynek 1
Styl architektoniczny	klasycyzm (główny budynek), neogotyk (wieża)
Kondygnacje	2
Ukończenie budowy	1837
Ważniejsze przebudowy	1870
	Położenie na mapie Rawicza Ratusz w Rawiczu-Sarnowej
	Położenie na mapie Polski Ratusz w Rawiczu-Sarnowej
	Położenie na mapie województwa wielkopolskiego Ratusz w Rawiczu-Sarnowej
	Położenie na mapie powiatu rawickiego Ratusz w Rawiczu-Sarnowej
	Położenie na mapie gminy Rawicz Ratusz w Rawiczu-Sarnowej
	51°37′54,3462″N 16°54′31,5678″E/51,631763 16,908769

Ratusz w Rawiczu-Sarnowej – dawny ratusz Sarnowej, niegdyś miasta, od 1973 dzielnicy Rawicza.

Historia

Klasycystyczny budynek został wybudowany na środku sarnowskiego rynku w 1837. W 1870 podczas przebudowy ratusz wzbogacił się o bogato zdobioną wieżę zegarową w stylu neogotyckim. Od 1970 budynek figuruje w rejestrze zabytków. Włączenie Sarnowej do Rawicza 1 stycznia 1973 pozbawiło budynek pierwotnej funkcji i był przez pewien czas opuszczony. Ostatecznie stał się siedzibą biblioteki.

Architektura

Budynek został wybudowany jako piętrowy na planie prostokąta, z cegły i otynkowany. Główna fasada, siedmioosiowa, jest skierowana na zachód. Kondygnacje wieńczą gzymsy kordonowe. Dach ratusza jest dwuspadowy z naczółkami.

Dobudowana na planie ośmioboku wieża, w przeciwieństwie do głównego budynku, była murowana z czerwonej cegły i nie została otynkowana. Neogotycki jest również stanowiący podstawę ryzalit z attyką ze sterczynami. Na wejściem umieszczono herb Sarnowej. Wieżę zdobią postacie, zegar, pilastry i gzymsy.

Uwagi

↑ Odmiana wg wzoru z Dz.U. 29/2013, tą samą stosuje Pawlak 2003

Przypisy

1 2 Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 205. [dostęp 2016-11-12].
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Bogdan Zgodziński: Województwo leszczyńskie. Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1981, s. 120.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Roman Pawlak: Polska – Zabytkowe ratusze. Warszawa: Sport i Turystyka MUZA SA, 2003, s. 309. ISBN 83-7200-991-0.
↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1934, 2013-02-13. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-10-21].

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[4] Odmiana wg wzoru z Dz.U. 29/2013, tą samą stosuje Pawlak 2003

[nidWLK-1] 1 2 Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 205. [dostęp 2016-11-12].

[Zgodziński1981s120-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Bogdan Zgodziński: Województwo leszczyńskie. Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1981, s. 120.

[Pawlak2003s309-3] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Roman Pawlak: Polska – Zabytkowe ratusze. Warszawa: Sport i Turystyka MUZA SA, 2003, s. 309. ISBN 83-7200-991-0.

[Dz.U._29/2013-5] Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1934, 2013-02-13. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-10-21].