Ratajczyce

Ratajczyce
Ратайчыцы
Ратайчицы
	; Urząd sielsowietu i biblioteka w Ratajczycach
Państwo	Białoruś
Obwód	brzeski
Rejon	kamieniecki
Sielsowiet	Ratajczyce
Populacja; • liczba ludności	; 260; (2019)
Kod pocztowy	225068
	Położenie na mapie rejonu kamienieckiego Ratajczyce
	Położenie na mapie obwodu brzeskiego Ratajczyce
	Położenie na mapie Białorusi Ratajczyce
	Położenie na mapie Polski w 1939 Ratajczyce
	52°20′43″N 23°36′50″E/52,345278 23,613889

Ratajczyce (biał. Ратайчыцы, Ratajczycy; ros. Ратайчицы, Ratajczicy) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie kamienieckim, w sielsowiecie Ratajczyce.

Historia

W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni grodzieńskiej, w powiecie brzeskim. Siedziba zarządu gminy Ratajczyce.

W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie brzeskim. Siedziba zarządu gminy Ratajczyce. W 1921 miejscowość liczyła 261 mieszkańców, zamieszkałych w 61 budynkach, w tym 254 Rusinów i 7 Polaków. 254 mieszkańców było wyznania prawosławnego i 7 rzymskokatolickiego.

Podczas II wojny światowej cztery osoby z Ratajczyc padły ofiarą zbrodni katyńskiej. Policjanci z posterunku w Ratajczycach st. post. Jan Chyliński, st. post. Józef Kalasanty Kozioł i post. Aleksander Kulesza zostali zamordowani przez sowietów w Kalininie. Wincenty Orłowski, urzędnik Urzędu Gminy Ratajczyce, znajduje się na Białoruskiej Liście Katyńskiej.

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Przypisy

↑ Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VIII – Województwo Poleskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924. ISBN 978-83-254-2578-4.

Bibliografia

Ratajczyce, pow. brzeski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 538 .
Ratajczyce, pow. brzeski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 540 .
Mapa WIG Wysokie Litewskie. [dostęp 2023-04-21]. (pol.).
Publiczna Mapa Katastralna Republiki Białorusi. [dostęp 2023-04-21]. (ros. • biał.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[1] Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.

[przypis1-2] 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VIII – Województwo Poleskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924. ISBN 978-83-254-2578-4.