Rafał Politalski OP
zakonnik
przeor
doktor teologii
Kraj działania

Rzeczpospolita Obojga Narodów

Przeor konwentu wileńskiego św. Ducha
Okres sprawowania

1675-1679, 1688-1692

Przeor konwentu w Sejnach
Okres sprawowania

1688

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

dominikanie

Rafał Politalski herbu Ostoja (zm. po 1692) – zakonnik, dominikanin, doktor teologii, prowincjał litewski, przeor konwentu wileńskiego św. Ducha, przeor konwentu dominikanów w Sejnach, przeor konwentu dominikanów w Dereczynie.

Życiorys

Rafał Politalski był synem Krystyny Zofii Skorobochatej i Fabiana Politalskiego, vice-ekonoma dóbr grodzieńskich. Miał kilku braci - Macieja, Stanisława Kazimierza, skarbnika witebskiego, Jana, cześnika grodzieńskiego i Szymona, łowczego grodzieńskiego.

Rafał Politalski należał do Zakonu Kaznodziejskiego. Był doktorem teologii. Działał głównie na terenie Wielkiego Księstwa Litewskiego. W zakonie pełnił liczne i ważne funkcje. W latach 1675-1679 oraz 1688-1692 piastował urząd przeora konwentu św. Ducha w Wilnie. We wrześniu 1688 roku odnotowany został jako przeor konwentu dominikanów w Sejnach. Wymieniany był także jako przeor konwentów dominikańskich w Dereczynie i Grodnie. Według Jana Władysława Poczobuta-Odlanickiego piastował także urząd prowincjała litewskiego (1682-1683). Dnia 11 października 1683 roku założył Bractwo Różańcowe w Goniądzu.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 Aleksander D. Skorobohaty. Diariusz, T. Wasilewski (oprac.), Warszawa 2000, s. 51, 127.
  2. 1 2 S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1904-1931, t. XIV, s. 197.
  3. ↑ J. M. A. Giżycki, Wiadomości o dominikanach prowincyi litewskiej, Kraków 1917, s. 265-266.
  4. ↑ W. Kłapkowski, Konwent Dominikanów w Sejnach, Sejny 2006, s. 38, 91.
  5. ↑ Pamiętnik Jana Władysława Poczobuta Odlanickiego (1640-1684), L. Potocki (oprac.), Warszawa 1877, s. 7, 161.
  6. ↑ J. Kloza, J. Maroszek, Dzieje Goniądza w 450 rocznicę praw miejskich, Białystok-Goniądz 1997, s. 47, 95.

Bibliografia

  • K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. XVII, s. 361.
  • S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1904-1931, t. XIV, s. 196-197.
  • Aleksander D. Skorobohaty. Diariusz, T. Wasilewski (oprac.), Warszawa 2000.
  • J. Kloza, J. Maroszek, Dzieje Goniądza w 450 rocznicę praw miejskich, Białystok-Goniądz 1997, s. 47, 95.
  • J. M. A. Giżycki, Wiadomości o dominikanach prowincyi litewskiej, Kraków 1917, s. 265-266.
  • W. Kłapkowski, Konwent Dominikanów w Sejnach, Sejny 2006, s. 38, 91.
  • Rękopis x. Bagińskiego, W. Tyszkiewicz (wyd.), Wilno 1854, s. 96.
  • Pamiętnik Jana Władysława Poczobuta Odlanickiego (1640-1684), L. Potocki (oprac.), Warszawa 1877, s. 7, 161.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.