Radiolokacja – określanie położenia, prędkości lub innych charakterystyk obiektu, lub uzyskiwanie informacji dotyczących tych parametrów, poprzez właściwości propagacyjne fal radiowych. Jest działem radiokomunikacji.

Radiolokacja wykorzystuje prostoliniowość rozchodzenia się fal elektromagnetycznych oraz zjawisko ich odbicia od przeszkód. W radiolokacji stosuje się fale radiowe o długościach od kilku metrów do kilku milimetrów. Przykładem urządzenia radiolokacyjnego jest radar.

Radiolokacja dzieli się na:

  • aktywną – radar (radiolokator) wysyła sygnał radiowy o wielkiej częstotliwości (Wcz) i odbiera echo radiolokacyjne (sygnał odbity) lub sygnał odpowiedzi wysłany przez opromieniowany obiekt.
  • pasywną – urządzenie radiolokacyjne (radionamiernik, radiokompas, radar pasywny (PCL)) tylko odbiera fale radiowe.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/53/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących udostępniania na rynku urządzeń radiowych i uchylająca dyrektywę 1999/5/WE (CELEX: 32014L0053).
  2. ↑ Ustawa z dnia 16 lipca 2004 – Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2022 r. poz. 1648).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.