Radło (łac. aratrum, uncus) – historyczna miara powierzchni, obszar możliwy do uprawiania przy dysponowaniu jednym zaprzęgiem (złożonym z pary wołów lub z pary koni). W przeliczeniu na jednostki współczesne: 12-18 ha gruntów ornych. Miara ta zależała od typu gleby.

Radło pruskie (miara powierzchni w Prusach) miało powierzchnię 30 mórg statutowych, czyli 337 500 łokci kwadratowych krakowskich, 200 prętów kwadratowych, około 18 morgów chełmińskich (zobacz: prawo chełmińskie). Obszar ten wymagał ponad 15 dni roboczych dla radlenia tego obszaru. Uprawa ziemi za pomocą radła dotyczyła dwupolówki, a za pomocą pługa trójpolówki.

Przypisy

  1. ↑ K. Ślaski, Okres II: Zwycięstwo stosunków feudalnych na Pomorzu Zachodnim (1124-1295), [w:] Dzieje Pomorza, red. G. Labuda, t. I, cz. 2, Poznań 1969, s. 23.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.