Rabarbar tybetański (Rheum tibeticum Maxim. ex Hook. f.) – gatunek rośliny z rodziny rdestowatych (Polygonaceae Juss.). Występuje naturalnie w północnych Indiach, Pakistanie, Afganistanie oraz Chinach (w Tybecie).

Morfologia

Pokrój

Bylina bez wyraźnej łodygi.

Liście

Mają okrągły kształt. Mierzą 10–35 cm długości oraz 11–30 cm szerokości. Blaszka liściowa jest całobrzega lub karbowana na brzegu, o sercowatej nasadzie i tępym wierzchołku. Ogonek liściowy jest owłosiony i osiąga 10–20 cm długości. Gatka jest błoniasta.

Kwiaty

Zebrane w wiechy o długości do 100 cm, rozwijają się na szczytach pędów. Listki okwiatu mają eliptyczny kształt i mierzą 2–3 mm długości.

Owoce

Mają jajowaty kształt, osiągają 8–10 mm długości.

Biologia i ekologia

Rośnie na murawach oraz terenach skalistych. Występuje na wysokości od 2500 do 4000 m n.p.m. Kwitnie od czerwca do sierpnia.

Przypisy