Rękoczyn Sellicka, manewr Sellicka – technika ułatwiająca intubację dotchawiczą i zapobiegająca wymiotom podczas jej wykonywania, polegająca na ucisku chrząstki pierścieniowatej do momentu potwierdzenia prawidłowości założenia rurki intubacyjnej.

Rękoczyn Sellicka powoduje zaciśnięcie przełyku, a także obniżenie głośni i lepsze jej uwidocznienie – zbyt mocny nacisk może jednak utrudnić wentylację oraz intubację pacjenta.

Zewnętrzny rękoczyn na szkielecie krtani (ang. external laryngeal manipulation, ELM) jest czynnością bardzo podobną do rękoczynu Sellicka, jednak polega na ucisku chrząstki tarczowatej (powyżej chrząstki pierścieniowatej) – ku tyłowi w kierunku przełyku, a następnie ku górze i na prawo. Pozwala on na uwidocznienie strun głosowych podczas intubacji.

Przypisy

  1. E. L. Hartsilver, R. G. Vanner. Airway obstruction with cricoid pressure. „Anaesthesia”. 3 (55), s. 208–211, marzec 2000. PMID: 10671836.
  2. John Emory Campbell i inni, International trauma life support – Ratownictwo przedszpitalne w urazach, Kraków: Medycyna Praktyczna, [cop. 2015], s. 72, ISBN 978-83-7430-436-8, OCLC 912898582 [dostęp 2020-06-18].

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.