Równanie Redlicha-Kwonga – opracowane w 1948 roku w oparciu o równanie van der Waalsa równanie stanu gazu dające dokładniejsze wyniki niż równanie van der Waalsa:

${\displaystyle RT=\left(p+{\frac {a}{{\sqrt {T}}V_{\mathrm {m} }(V_{\mathrm {m} }+b)}}\right)\cdot \left(V_{\mathrm {m} }-b\right),}$

${\displaystyle p={\frac {RT}{V_{\mathrm {m} }-b}}-{\frac {a}{{\sqrt {T}}V_{\mathrm {m} }\left(V_{\mathrm {m} }+b\right)}},}$

${\displaystyle a={\frac {0{,}42748R^{2}T_{\mathrm {c} }^{2{,}5}}{p_{\mathrm {\mathrm {c} } }}},}$

${\displaystyle b={\frac {0{,}08664RT_{\mathrm {c} }}{p_{\mathrm {c} }}},}$

gdzie:

${\displaystyle V_{\mathrm {m} }}$ – objętość molowa,

${\displaystyle T}$ – temperatura,

${\displaystyle p}$ – ciśnienie,

${\displaystyle R}$ – uniwersalna stała gazowa,

${\displaystyle a,}$ ${\displaystyle b}$ – stałe empiryczne zależne od rodzaju gazu (inne niż w równaniu van der Waalsa),

${\displaystyle T_{\mathrm {c} }}$ – temperatura krytyczna gazu,

${\displaystyle p_{\mathrm {c} }}$ – ciśnienie krytyczne gazu.

Autorzy zauważyli, że zachowanie się gazu w dużych ciśnieniach można lepiej opisać, gdy w równaniu van der Waalsa zmodyfikuje się człon ${\displaystyle a/V^{2},}$ zastępując go wyrażeniem zależnym od temperatury i parametru ${\displaystyle b.}$

Przypisy