Ród Lusignan, Lusignanowie, Luzynianowie – francuski ród wywodzący się z miejscowości Lusignan w okolicach Poitou.
Od X wieku sprawowali godność seniorów miejscowości Lusignan. W XI wieku zostali też hrabiami La Marche i Angoulême (XIII wiek). Najbardziej znanymi władcami byli Hugo IX Czarny, Hugo X Czarny. Ich uczestnictwo w wyprawach krzyżowych doprowadziło do objęcia tronu królestwa Jerozolimskiego przez Gwidona de Lusignan i Amalryka II de Lusignan. W 1192 roku Gwidon de Lusignan odkupił od templariuszy Cypr. Od tego czasu do roku 1474 dynastia Lusignan rządziła tym państwem. Rządzili także krótko w Małej Armenii (1342-1375).
Seniorzy Lusignan
- Hugon I de Lusignan X wiek
- Hugon II de Lusignan zm. 967
- Hugon III de Lusignan
- Hugon IV de Lusignan zm. 1026
- Hugon V de Lusignan zm. 1060
Hrabiowie La Marche i seniorzy Lusignan
- Hugon VI de Lusignan 1091–1110
- Hugon VII de Lusignan 1110–1151
- Hugon VIII de Lusignan 1151-1165
- Hugo IX Czarny 1200-1219
Hrabiowie La Marche i Angoulême, seniorzy Lusignan
Królowie Jerozolimy
- Gwidon de Lusignan (1186-1192) (Iure uxoris)
- Amalryk II de Lusignan (1198-1205) (Iure uxoris)
- Hugo I Cypryjski (1268-1284)
- Jan II Cypryjski (1284-1285)
- Henryk II Cypryjski (1285-1291), następnie tytuł dziedziczony przez królów Cypru
Królowie Cypru
Linia główna
Linia boczna dynastia de Poitiers-Lusignan
- Hugo III (1267-1284)
- Jan I (1284-1285)
- Henryk II (1285-1306)
- Amalryk z Tyru (regent i uzurpator: 1306-1310)
- Henryk II (1310-1324) ponownie
- Hugo IV (1324-1359)
- Piotr I (1359-1369)
- Piotr II (1369-1382)
- Jakub I (1382-1398)
- Janus (1398-1432)
- Jan II (1432-1458)
- Charlotta (1458-1464) usunięta
- Ludwik Sabaudzki (1459-1464) (mąż Charlotty i król iure uxoris) usunięty
- Jakub II Bastard (1464-1473)
- Jakub III (1473-1474)
Królowie Małej Armenii
- Konstantyn II (1342-1344)
- Leon V (1374-1375), zm. 1383; następnie tytuł dziedziczony przez królów Cypru.
Uwagi
Przypisy
- ↑ Édouard Perroy, Roger Doucet, André Latreille, Historia Francji. Od początku dziejów do roku 1774, t. I, tłum. Hanna Łochocka, Warszawa 1969, s. 599; Steven Runciman, Dzieje wypraw Krzyżowych, t. I: Królestwo Jerozolimskie i frankijski Wschód 1100-1187, tłum. Jerzy Schwakopf, Warszawa 1987, s. 386
- ↑ Mirosława Zakrzewska-Dubasowa, Historia Armenii, Wrocław 1990, s. 107, 322; Jerzy Gadomski, Gotyckie malarstwo tablicowe Małopolski 1420-1470, Warszawa 1981, s. 145; Anna Klubówna, Kazimierz Wielki, Warszawa 1967, s. 277, 327; ks. Tadeusz Gotówka, Stosunki polsko-watykańskie w Tysiącleciu, Kraków 1966, s. 50
Bibliografia
- Małgorzata Dąbrowska, Lusignanowie [w:] Encyklopedia kultury bizantyńskiej, redakcja Oktawiusz Jurewicz, Warszawa 2002, s. 314-315.
- Łukasz Burkiewicz, Na styku chrześcijaństwa i islamu : krucjaty i Cypr w latach 1191-1291, Kraków: Towarzystwo Wydawnicze "Historia Iagellonica" 2008.
- Łukasz Burkiewicz, Polityczna rola królestwa Cypru w XIV wieku, Kraków: Akademia Ignatianum – Wydawnictwo WAM 2013.
- Łukasz Burkiewicz, Aleksandria 1365, Warszawa: Bellona 2014.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.