Publius Decius Mus – rzymski konsul z 340 p.n.e., członek plebejskiej rodziny Decjuszy. Decjusz karierę polityczną rozpoczął w 352 p.n.e., wchodząc w skład pięcioosobowej komisji finansowej (quinqueviri mensarii) powołanej w celu umniejszenia długów obywateli rzymskich. W 343 p.n.e. brał udział w I wojnie samnickiej w randze trybuna wojskowego. Zawdzięcza mu się uratowanie armii konsula Aulusa Korneliusza Kossusa, gdy ten wpadł w zasadzkę Samnitów. W uznaniu zasług otrzymał odznaczenie corona graminea.
Konsulat
Decjusz został wybrany konsulem na rok 340 p.n.e. razem z Tytusem Manliuszem Torkwatusem. W tym samym roku wybuchła wojna latyńska. Konsulowie zgromadzili dwa legiony i ruszyli w stronę Lacjum. Według Liwiusza podczas marszu obydwu konsulom przyśnił się sen, w którym otrzymali przepowiednię: ten naród, który poświęci życie swojego wodza i jego własne legiony dla cieniów podziemnych i matce Ziemi, ten zwycięży w następnej bitwie. Sen ten konsulowie opowiedzieli później swoim żołnierzom, by ci byli przygotowani na śmierć jednego z konsulów. Gdy doszło do bitwy pod Wezuwiuszem z Latynami, Decjusz ofiarował swoje życie bogom, włączając się do bitwy i atakując szeregi latyńskie. Zginął, lecz jego poświęcenie miało przynieść sukces Rzymianom, którzy zwyciężyli w bitwie.
Przypisy
- ↑ Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 7, 21.
- ↑ Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 7, 36.
- ↑ Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 7, 37.
- ↑ Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 8, 6.
- ↑ Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 8, 9.
- ↑ Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 8, 10.
Bibliografia
- Tytus Liwiusz: Dzieje Rzymu od założenia miasta. Księgi VI-X. Przeł. Andrzej Kościółek, oprac. Mieczysław Brożek. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1971.
- Paweł Janiszewski, Decjusz 1., [w:] Ryszard Kulesza (red.), Słownik kultury antycznej, wyd. 2, Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2012, s. 126, ISBN 978-83-235-0942-4.