| Pselaphodes longilobus | |
| Yin et Hlaváč, 2013 | |
Samiec | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Nadplemię |
Pselaphitae |
| Plemię |
Tyrini |
| Podplemię |
Tyrina |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
Pselaphodes longilobus |
Pselaphodes longilobus – gatunek chrząszczy z rodziny kusakowatych i podrodziny marników. Występuje endemicznie w Chinach.
Taksonomia
Gatunek ten opisali po raz pierwszy w 2013 roku Yin Ziwei i Peter Hlaváč na łamach ZooKeys. Jako miejsce typowe wskazano górę Jizu Shan w chińskiej prowincji Junnan. Holotyp zdeponowano w Zbiorze Owadów Shanghai Shifan Daxue.
Gatunek zalicza się w obrębie rodzaju do grupy gatunków Pselaphodes tianmuensis, obejmującej również Pselaphodes anhuianus, Pselaphodes daii, Pselaphodes hainanensis, Pselaphodes kuankuoshuiensis, Pselaphodes tianmuensis, Pselaphodes tiantongensis, Pselaphodes wrasei, Pselaphodes yunnanicus.
Morfologia
Chrząszcz ten osiąga od 3,31 do 3,37 mm długości i od 1,23 do 1,29 mm szerokości ciała. Ubarwienie ma rudobrązowe. Głowa jest dłuższa niż szeroka, o bocznie zaokrąglonych zapoliczkach. Oczy złożone buduje u samca około 25, a u samicy około 20 omatidiów. Czułki buduje jedenaście członów, z których trzy ostatnie są powiększone, a u samca ponadto człon dziewiąty jest zmodyfikowany. Przedplecze jest nieco dłuższe niż szerokie, o okrągławo rozszerzonych krawędziach przednio-bocznych. Pokrywy są szersze niż dłuższe. Zapiersie u samców (metawentryt) ma długie, szerokie i u szczytu zwężone wyrostki. Odnóża przedniej pary mają uzbrojone kolcami brzuszne brzegi krętarzy i ud oraz drobny wyrostek na szczycie goleni. Odnóża środkowej pary mają po dwa kolce na spodach krętarzy oraz niezmodyfikowane uda. Biodra, krętarze i uda tylnej pary odnóży również pozbawione są modyfikacji. Odwłok jest szeroki na przedzie i zwęża się ku tyłowi. Genitalia samca mają środkowy płat edeagusa asymetryczny, wydłużony i na szczycie ścięty.
Ekologia i występowanie
Owad ten jest endemitem Chin, znanym z Jizu Shanu w Junnanie oraz Dabie Shanu w prowincji Hubei. Spotykany był na rzędnych od 640 do 3216 m n.p.m. Zasiedla ściółkę lasów.