Przełęcz Walimska

Widok na przełęcz od południa, z niebieskiego szlaku prowadzącego na Wielką Sowę.
Państwo

 Polska

Wysokość

755 m n.p.m.

Pasmo

Góry Sowie

Sąsiednie szczyty

Mała Sowa i Przygodna Kopa

Położenie na mapie Sudetów
50°41′49,49″N 16°28′28,95″E/50,697081 16,474708

Przełęcz Walimska (niem. Sieben Kurfürsten) – przełęcz położona na terenie Gór Sowich na wysokości 755 m n.p.m.

Położenie i opis

Przełęcz Walimska to popularny cel wycieczek. Jest również doskonałym punktem wypadowym na szczyt Wielkiej Sowy. Przebiega przez nią droga wojewódzka nr 383 łącząca miasta powiatu dzierżoniowskiego z Walimiem, Jedliną oraz z Wałbrzychem. Droga powstała w ramach robót publicznych pod koniec lat czterdziestych XIX wieku, to jest w czasach kryzysu ekonomicznego na Śląsku i z tego powodu nazwano ją „drogą głodu” (niem. Hungerstrasse). Droga umożliwiła dogodną przeprawę przez Góry Sowie, łącząc miejscowości związane z chałupniczą produkcją tkanin, rozmieszczone po obu stronach masywu górskiego.

Około 1870 roku na Przełęczy Walimskiej zbudowano schronisko turystyczne Sieben Kurfürsten (siedmiu elektorów - nazwa od rosnących w pobliżu siedmiu świerków), oferujące noclegi dla 18 osób w dziesięciu pokojach. Schronisko cieszyło się dużym uznaniem odwiedzających. Z budynku zachowały się na położone przy szosie fragmenty fundamentów i resztki murów.

Nieopodal przełęczy XIV-wieczna kopalnia rud ołowiu i srebra Sztolnia Silberloch. 1 lipca 2004 została udostępniona do zwiedzania, obecnie obiekt opuszczony.

Szlaki turystyczne

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 313, 314. ISBN 83-85773-12-6.
  2. ↑ Według map topograficznych; niektóre źródła podają 750.
  3. ↑ Sztolnia Silberloch. naszesudety.pl, 18 kwietnia 2005. [dostęp 2016-04-27].
  4. ↑ Kopalnia srebra "Silberloch" [dostęp 29.08.2013]
  5. ↑ Informacje zawarte na stronie PTTK Strzelin; dostęp: 28.03.2019

Bibliografia

  • Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1995, ISBN 83-85773-12-6.
  • Przewodnik "Góry Sowie" red. W. Brygier, T. Śnieżek Wyd. Plan Jelenia Góra, ISBN 978-83-61942-14-6.
  • Mapa "Góry Sowie" skala 1:35 000 Wyd. Plan Jelenia Góra 2006 r., ISBN 83-60044-19-8.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.