Prospekt Zagorodny (ros. Загородный проспект, Zagorodnyj prospiekt) – ulica w Petersburgu.

Rozpoczyna swój bieg na Placu Włodzimierskim i kończy na skrzyżowaniu z Prospektem Moskiewskim.

Historia

Ulica została wytyczona w latach 30. XVIII w. Była wówczas położona poza obrębem rozwijającego się Petersburga, stąd jej nazwa. Nazwę tę zatwierdziła w 1739 r. Komisja ds. Budowy Petersburga. Pierwsze murowane domy mieszkalne przy ulicy zaczęto wznosić w drugiej połowie XVIII w. Pod koniec XVIII w. i na początku w. XIX na południe od prospektu wytyczono Plac Siemionowski, obszerny plac ćwiczeń dla Lejb-Gwardyjskiego Pułku Siemionowskiego, którego koszary były rozlokowane w bliskim sąsiedztwie. Plac ten, jeden z największych w Petersburgu, w latach 1906-1916 został zabudowany nowymi obiektami koszarowymi.

W latach 1829-1831 przy prospekcie powstał kompleks Instytutu Politechnicznego, w latach 1836-1839 zbudowano Szpital Obuchowski, zaś w 1837 r. oddano do użytku budynek Dworca Carskosielskiego, następnego Witebskiego. Kolejne kamienice czynszowe powstawały przy prospekcie do lat I wojny światowej. W latach 50 i 60. XX w. na miejscu części dawnego Placu Siemionowskiego wytyczony nowy, przylegający do Prospektu Zagorodnego Plac Pionierski.

Przy prospekcie znajdują się stacje metra Puszkinskaja (linia Kirowsko-Wyborska) oraz Zwienigorodskaja (linia Frunzeńsko-Nadmorska).

Znaczące obiekty

  • kamienica z II poł. XVIII w. pod nr 8
  • kamienica z 1913 r. wzniesiona według projektu A. Liszniewskiego pod nr 11
  • kamienica z lat 1902-1903 wzniesiona według projektu A. i N. Bogdanowów pod nr 13
  • kamienica z II poł. XVIII w. pod nr 15
  • dom Kuzniecowa z lat 1914-1916 pod nr 27
  • mieszkanie-muzeum Nikołaja Rimskiego-Korsakowa w kamienicy pod nr 28
  • kamienica z II poł. XVIII w. pod nr 32
  • budynek dawnego Szpitala Obuchowskiego pod nr 47
  • dawne koszary Siemionowskiego Pułku Lejbgwardii, przebudowane, pod nr 46, 48 i 50
  • remiza straży pożarnej z lat 1930-1931 pod nr 56

Przypisy

  1. ↑ L. Bazylow, Historia nowożytnej kultury rosyjskiej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1986, s. 602.
  2. 1 2 3 4 5 6 red. B. Piotrowski i in., Sankt-Pietierburg..., s. 215.
  3. 1 2 3 Загородный проспект [online], www.visit-petersburg.ru [dostęp 2021-11-09] (ang.).
  4. 1 2 red. B. Piotrowski i in., Sankt-Pietierburg..., s. 570.
  5. ↑ Jastrzębski Jan Ferdynand [online], www.polskipetersburg.pl [dostęp 2021-11-10].
  6. ↑ Музей-квартира Н.А. Римского-Корсакова [online], www.museum.ru [dostęp 2021-11-10].

Bibliografia

  • red. B. Piotrowski, O. Czekanowa i in., Sankt-Pietierburg. Pietrograd. Leningrad. Encikłopiediczeskij sprawocznik, Naucznoje Izdatiel’stwo Bol’szaja Rossijskaja Encikłopiedija, ISBN 5-85270-037-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.